اثر بخشی برنامه کاربردی «کاگنو ژن» بر مهارت های ارتباطی در میان دانشجویان

مقدمه: در دنیای امروزی مفهوم مراقبت سلامت روان الکترونیکی مطرح است که به کمک آن مراقبت ها، مهارت ها دیگر محدود به موقعیت زمانی و مکانی افراد نمی باشد و افراد نیازمند به مراقبت روانی می توانند با دریافت و نصب برنامه های کاربردی (اپلیکیشن) روی تلفن همراه از این خدمات بهره مند شوند. نرم افزار کاربردی کاگنو ژن (Cognogene) برای ارائه خدمات سلامت روان الکترونیکی در بستر تلفن های هوشمند به وجود آمده است. این پژوهش با هدف بررسی اثر بخشی برنامه کاربردی «کاگنو ژن» بر مهارت های ارتباطی در میان دانشجویان انجام شد. روش: جامعه آماری این پژوهش ۱۰۴ دانشجوی شاغل به تحصیل دانشگاه تهران در نیمسال اول سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ در نظر گرفته شد. تعداد ۵۲ نفر در گروه آزمایش و ۵۲ نفر در گروه کنترل به صورت تصادفی انتخاب شدند. گروه آزمایش، آموزش الکترونیکی (شامل ویدئوکلیپ ها، تمرین روزانه، برنامه های انگیزشی) را در ۲۱ جلسه دریافت کردند و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. برای جمع آوری داده ها، از پرسشنامه مهارت های ارتباطی کوئین دام در دو مرحله پیشآزمون و پسآزمون استفاده شد. داده ها با استفاده از روش تحلیل واریانس یک طرفه تحلیل شدند. نتایج: یافته ها نشان داد که مداخله صورت گرفته باعث ایجاد تفاوتی معنادار در میانگین همه شاخص های مورد پژوهش مهارت های ارتباطی به جزء شاخص های «دریافت و ارسال پیام» و «کنترل عاطفی» گردیده است. نتیجه گیری: آموزش از طریق برنامه کاربردی «کاگنو ژن» می تواند به عنوان مکمل همراه سایر روش های آموزشی دیگر برای بهبود مهارت های ارتباطی استفاده گردد.

کلیدواژه ها:

Electronic Health ، Communication Skills ، Cognogene ، سلامت الکترونیک ، مهارت های ارتباطی ، کاگنو ژن