بررسی نقش مدیریت و بکارگیری مهارت های اجتماعی و هوش هیجانی بر حس اعتمادبه نفس و سلامت عمومی دانش آموزان

پژوهش حاضر به بررسی رابطه بین مهارت‎های اجتماعی و هوش هیجانی با سلامت عمومی و میزان اعتمادبه‎نفس دانش‎آموزان دختر مقطع متوسطه شهرستان نورآباد ممسنی در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ می‎پردازد چرا که هوش هیجانی دارای مولفه هایی است که بسیار نزدیک به مولفه های مهارت های اجتماعی می باشند. جامعه موردبررسی شامل دانش آموزان دختر مقطع متوسطه بودند. دلیل انتخاب این مقطع وجود استرس ها و هیجانات زیادی در بین دانش آموزان است که از سوی محققین در این زمینه موردتوجه قرار می گیرد. بر این اساس ارتقاء سطح سلامت عمومی چنین گروهی، از اهمیت بالایی برخوردار است و باید آن ها را به انواع مهارت های اجتماعی تجهیز نمود تا بتوانند در موقعیت های بحرانی هیجانات منفی خود را کنترل کنند و به شکل صحیح و منطقی در پی حل مسئله باشند، آزمودنی ها به صورت تصادفی به دو گروه ۱۵ نفری تقسیم شدند و در یک گروه آزمایش و یک گروه کنترل قرار گرفتند به گروه آزمایش هوش هیجانی در ۱۳ جلسه ۵۰ دقیقه ای آموزش داده شد ولی به گروه کنترل این نوع آموزش ارائه نشد. ابزار استفاده شده در این پژوهش پرسشنامه سلامت عمومی گلدبرگ و هیلر و پرسشنامه اعتمادبه نفس کوپر اسمیت بود. اطلاعات جمع آوری شده از طریق آزمون آماری تحلیل کوواریانس چند متغیری مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت نتایج آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیری نشان داد که در مرحله بعد از ورود میانگین نمرات سلامت عمومی و اعتمادبه‎نفس گروه آزمایش به طور معناداری بیشتر از گروه کنترل بود (۰٫۰۰۰۱>P). درنهایت اینکه برنامه آموزش مهارت های اجتماعی و هوش هیجانی باعث بهبود و افزایش کیفیت مدیریت سلامت عمومی و اعتمادبه نفس دانش آموزان شد؛ بنابراین توجه به متغیرهایی ازجمله سلامت عمومی و اعتمادبه نفس ضروری است و برنامه ریزی برای ارائه آموزش های مختلف به این گروه اهمیت ویژه ای دارد.

کلیدواژه ها:

سلامت عمومی ، اعتمادبه نفس ، هوش هیجانی