تولید نانوکامپوزیت های پلیمری هوشمند از طریق روش های شیمیایی و بیولوژیکی

برای بهبود بقا، سیستم های زنده به شرایط محیطی پاسخ می دهند تا ساختار و عملکرد خود را با تغییرات در طبیعت تطبیق دهند. بنابراین، طبیعت را می توان بهترین مثالی دانست که یک دانشمند می تواند در هنگام توسعه مواد و کاربردهای جدید در ذهن داشته باشد. امروزه، جامعه علمی و صنعتی سعی در تقلید از طبیعت دارد زیرا موجودات زنده رفتار خود را به عنوان تابعی از شرایط محیطی برای بهبود بقا تطبیق می دهد. از این نظر، پلیمرهای هوشمند موادی را ارائه می دهند که به محرک های متعدد پاسخ می دهند. این محرک ها (ورودی) می توانند تغییرات دما، نور، pH ، حرکت، رطوبت، تغییر شکل، نیروی مکانیکی، عوامل شیمیایی یا بیولوژیکی، و میدان های الکتریکی یا مغناطیسی باشند، در حالی که خروجی می تواند تغیرات قابل مشاهده در مقیاس میکرو یا نانومتر باشد مانند رنگ، شکل، ویسکوزیته یا مقاومت الکتریکی. اخیرا پلیمرهای هوشمند کاربردهای امیدوارکنندهای را در زمینه های مختلف از جمله سیستم های تحویل دارو، داربست های مهندسی بافت، کشت سلول، جداسازی زیستی و حسگرها یا سیستم های محرک از خود نشان داده اند. انواع مواد هوشمند که عمدتا از مواد معدنی و آلی مشتق شده اند، در زمینه های نوظهور مختلف مواد مولکولی با چشم اندازی روشن به دلیل ویژگی های چندوجهی شان شگفت انگیز هستند. چندین روش در این تحقیق برای نشان دادن طراحی و ساخت نانو مواد هوشمند توضیح داده شده است که می تواند به عنوان راه های اساسی برای اختراع و توسعه مواد هوشمند جدید کمک کند. علاوه بر این، این تحقیق می تواند به محققان در طراحی و انتخاب مسیری مفید، سبز و سازگار با محیط زیست و اکتشاف بیشتر در فناوری نانو کمک کند.

کلیدواژه ها:

پلیمرهای هوشمند ، تکنیک های سنتز ، نانوتکنولوژی ، نانوکامپوزیت