تعیین میزان تجویز و مصرف کلیستین در کنترل عفونت های رایج باکتریایی

در این مطالعه پرونده های بیماران تحت درمان با کلیستین بخش های مراقبت-های ویژه، داخلی، ارتوپدی و نفرولوژی بیمارستان بعثت نهاجا بررسی شد. ۶۵ پرونده در سال ۱۳۹۸ قبل از اجرای طرح مدیریت تجویز منطقی کلیستین و ۶۵ پرونده بعد از اجرای طرح در سال ۱۳۹۹ ارزیابی و بررسی اندیکاسیون های تجویز، دوز تجویزی، تداخلات دارویی، تجویز دارو براساس حساسیت میکروبی به کلیستین انجام گرفت. داده ها توسط نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ آنالیز شد. تجویز کلیستین قبل از اجرای طرح در ۱/۲۳% موارد قبل از کشت و تعیین حساسیت انجام شد. در طول طرح در ۲/۹% موارد تجویز کلیستین بدون درخواست کشت بوده است (۰۲۷/۰=p). قبل از اجرای طرح، اندیکاسیون تجویز کلیستین در ۲/۲۶% بیماران وجود نداشت و در طول طرح، اندیکاسیون تجویز در ۷/۷% بیماران وجود نداشت (۰۰۴/۰=p). قبل از اجرای طرح، دوز کلیستین ۱/۲۳% بیشتر از استاندارد بود. در طول طرح، دوز کلیستین در ۲/۹% موارد بیشتر از استاندارد بوده است (۰۳۲/۰=p). قبل از اجرای طرح، تجویز همزمان کلیستین با سایر داروهای نفروتوکسیک در ۸/۱۰% موارد و در طول اجرای طرح تداخل دارویی کلیسیتین با داروهای نفروتوکسیک ۶/۴% بود (۱۶/۰=p). بعد از تجویز منطقی آنتی بیوتیک، تداخلات دارویی کلیستین با داروهای نفروتوکسیک، تنظیم دوز صحیح، شناسایی اندیکاسیون های تجویز و تجویز براساس نتایج کشت تفاوت معنی داری با قبل از اجرای طرح داشت.

کلیدواژه ها:

کلیستین ، آنتی بیوتیک ، بخش های ویژه