بررسی تاثیر آرام سازی پیشرونده عضلانی بر اضطراب در دوران کووید ۱۹: مرور سیستماتیک و متاآنالیز

سابقه و هدف: افراد مبتلا به کووید ۱۹ به دلیل نتایج نامشخص و قرنطینه بودن، سطوح بالایی از اضطراب را تجربه می کنند. آرام سازی پیشرونده عضلانی اثرات درمانی امیدوارکننده ای را بر اضطراب در افراد مبتلا به کووید ۱۹ نشان می دهد. هدف مطالعه حاضر تعیین تاثیر آرامسازی پیشرونده عضلانی بر اضطراب در دوران کووید ۱۹در مطالعات چاپ شده است.روش کار: هم مطالعات تجربی و هم غیرتجربی مربوط به PMR و COVID-۱۹ به طور سیستماتیک در پایگاه های اطلاعاتی PubMed، Scopus، Web of sciences، ،,Google scholar Science Direct، Cochrane Library ، Clinical trial.gov از وقوع همه گیری تا دسامبر ۲۰۲۲ جستجو شدند. انتخاب مطالعه، ارزیابی کیفیت روش شناختی و استخراج داده ها توسط ۲ نویسنده مستقل انجام شد. نتایج : مقدار اختلاف میانگین استاندارد شده بین دو گروه مداخله و کنترل، (CI: ۱.۷۱– ۴.۹۹ ۹۵%)۳.۳۵ بود که این اختلاف از نظر آماری معنی دار بود (P=۰.۰۰۰۱<۰/۰۵) و نشان دهنده بهبود اضطراب در گروه مداخله بود. مقدار ۹۸ درصد، باسطح معنادارP<۰/۰۵ (P=۰/۰۰۰۱)، برای شاخص I۲ نشان دهنده هتروژنیتی بالای مطالعات است. نتایج نشان می دهد که تاثیر PMR بر اضطراب بیماران کووید ۱۹، به طور معنی داری بیشتر از گروه کنترل بود(z=۴,p<۰.۰۰۰۱). شاخص SMD اضطراب در دو گروه با فاصله اطمینان ۹۵ درصد ۳.۳۵ (CI: ۱.۷۱– ۴.۹۹ ۹۵%) بود. بر اساس نتایج آزمون ایگر سوگیری در انتشار معنی دار است (p=۰.۰۰۱<۰.۰۵).نتیجه گیری: مداخلات PMR می تواند اضطراب را در بیماران مبتلا به کووید-۱۹ را نسبت به مراقبت های معمول بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: کووید-۱۹ ، متاآنالیز ، آرام سازی پیشرونده عضلانی ، مرور سیستماتیک