نگاهی به آغاز و گسترش طرح افشان در قالی های ایران (مطالعه موردی: قالی امپراتور (افشان- جانوری) محفوظ در موزه متروپلیتن نیویورک)

سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 317

فایل این مقاله در 22 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_HGI-1-1_003

تاریخ نمایه سازی: 31 تیر 1403

چکیده مقاله:

فرش های مختلفی همچون لچک و ترنج، محرابی، شکارگاهی، باغی و گلدانی در عصر صفوی بافته شده است. در این میان، طرحی جذاب و متفاوت با طرح های مورد اشاره دیده می شود که در اکثر منابع غیرفارسی، هراتی نامیده می شود و با توجه به عنوان می توان گفت به ناحیه خراسان تعلق دارد. این طرح در بازار و برخی از منابع فارسی با نام افشان شاه عباسی، افشان یا افشون شناخته می گردد. علاوه بر مناطق روستایی و عشایری خراسان در سایر نواحی معتبری همچون اصفهان، تبریز، کاشان و کرمان نیز مورد استقبال بوده است. طرح هراتی از بندهای ختایی، به همراه گل های شاه عباسی و اسلیمی ابری تشکیل شده و عمده رنگ های آن لاکی، کرم و سورمه ای است. به احتمال فراوان این نقش برای اولین بار در هنر های تزیینی تیموریان به ویژه کتاب آرایی و کاشی کاری استفاده شده و با گذشت زمان موردتوجه طراحان فرش قرار گرفته است. هنرمندان عصر صفوی به دو صورت افشان شاه عباسی گل درشت و افشان جانوری این طرح را بافته اند. قالی مشهور به امپراتور محفوظ در موزه هنرهای زیبای متروپلیتن نیویورک، شاخص ترین اثری است که در آن نقوش ختایی با نقوش جانوری ترکیب یافته اند. این اثر زیبا و منحصربه فرد، علاوه بر شاخصه های هنری ایران، تاثیراتی از هنر های تزیینی نواحی شرق ایران را در خود دارد و با توجه به اجرای نقوش و نوع ترکیب بندی، احتمالا در شهر تبریز یا تحت تاثیر نگارگران شاخص مکتب تبریز دوم طراحی شده است. سوال اصلی پژوهش این است که کدام مکتب نگارگری در پیدایی و اعتلای طرح افشان سهم بسزایی داشته و همچنین قالی امپراتور در کدام مکتب ایرانی به احتمال طراحی و اجرا شده است؟ این پژوهش به صورت توصیفی-تحلیلی و مطالعه اسنادی انجام گرفته است و هدف از اجرای آن، شناسایی و معرفی ویژگی های شاخص قالی امپراتور محفوظ در موزه متروپلیتن نیویورک است. در بررسی فرش های صفوی مشخص گردید که هنرمندان خراسانی کمتر از نقوش جانوری برای تزیین فرش استفاده کرده اند و بیشترین قالی های مزین به نقوش جانوری، متعلق به نواحی شمال غرب یا جنوب ایران هستند. لازم به ذکر است که طراح فرش در اجرای نقوش تزیینی مهارت بسیار بالایی در ترسیم جزییات و حالات نقش به کاربرده است که مشابه آن را در قالی های صفوی نواحی غربی شاهد هستیم. با توجه به مشابهت هایی که با برخی از آثار نگارگری مکتب دوم تبریز دارد، این احتمال وجود دارد که طرح قالی زیر نظر نگارگران مکتب دوم تبریز انجام شده باشد.

نویسندگان

حسین کمندلو

عضو هیات علمی گروه فرش، دانشکده هنر، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • آبادی باویل، محمد. (۱۳۵۸). ظرایف و طرایف یا مضاف و ...
  • آذرپاد، حسن؛ و فضل الله حشمتی رضوی. (۱۳۷۲). فرش نامه ...
  • آژند، یعقوب. (۱۳۸۴). سلطان محمد نقاش. تهران: فرهنگستان هنر ...
  • آژند، یعقوب. (۱۳۸۷). مکتب نگارگری هرات. تهران: فرهنگستان هنر ...
  • آمیه، پیر. (۱۳۸۴). تاریخ عیلام. ترجمه شیرین بیانی. تهران: دانشگاه ...
  • اتینگهاوزن، ریچارد؛ و احسان یارشاطر. (۱۳۷۹). اوج های درخشان هنر ...
  • ادواردز، سیسیل. (۱۳۶۸). قالی ایران. ترجمه مهین دخت صبا. تهران: ...
  • استخری، ابو ابراهیم. (۱۳۴۷). المسالک و الممالک. به کوشش ایرج ...
  • اسعد گرگانی، فخرالدین. (۱۳۸۶). ویس و رامین. مقدمه و تصحیح ...
  • اشپوهلر. ف؛ و همکاران. (۱۳۸۰). تاریخ ایران در دوره صفویان. ...
  • انوری، حسن. (۱۳۸۲). فرهنگ فشرده سخن. تهران: سخن ...
  • پاکباز، رویین. (۱۳۷۸). دائره المعارف هنر. تهران: معاصر ...
  • پاکباز، رویین. (۱۳۹۰). نقاشی ایران از دیرباز تا امروز. تهران: ...
  • پرهام، سیروس. (۱۳۷۱). دستبافته های عشایری و روستایی فارس. ج۲. ...
  • پوپ، آرتر اپم؛ و فیلیس آکرمن. (۱۳۸۷). سیری در هنر ...
  • پورتر، ونیتا. (۱۳۸۰). کاشی های اسلامی. ترجمه مهناز شایسته فر. ...
  • جکسون، پیتر؛ و لورنس لاکهارت. (۱۳۹۳). تاریخ ایران کمبریج دوره ...
  • حسینی راد، عبدالمجید؛ و همکاران. (۱۳۸۴). شاهکارهای نگارگری ایران. تهران: ...
  • حشمتی رضوی، فضل الله. (۱۳۸۷). تاریخ فرش، سیر تحول و ...
  • دانشگر، احمد. (۱۳۷۲). فرهنگ جامع فرش ایران. تهران: دی ...
  • دهخدا، علی اکبر. (۱۳۷۳). لغت نامه. ج ۱۴، ۸، ۲. ...
  • دیماند، موریس اسون. (۱۳۳۶). راهنمای صنایع اسلامی. ترجمه عبدالله فریار. ...
  • ریاضی، محمدرضا. (۱۳۷۵). فرهنگ مصور اصطلاحات هنر ایران. تهران: دانشگاه ...
  • صرافی، محمود. (۱۳۷۵). فرهنگ گویش کرمانی. تهران: سروش ...
  • فرنو، بهروز؛ و اکرم محمدی محقق. (۱۳۸۴). منشاء فرهنگ، تمدن ...
  • فریه، ر. دبلیو. (۱۳۷۴). هنرهای ایران. ترجمه پرویز مرزبان. تهران: ...
  • کری ولش، استورات. (۱۳۸۴). نقاشی ایرانی نسخه نگاره های عهد ...
  • کمندلو، حسین؛ و محمدعلی رجبی. (۱۳۹۴). «بررسی کتیبه درخت سخنگو ...
  • کمندلو، حسین. (۱۳۹۵). طرح و نقش در فرش های عشایری ...
  • کن بای، شیلا. (۱۳۸۲). نقاشی ایرانی. ترجمه مهدی حسینی. تهران: ...
  • کوپر، جی. سی. (۱۳۷۹). فرهنگ مصور نمادهای سنتی. ترجمه ملیحه ...
  • کونل، ارنست. (۱۳۶۸). هنر اسلامی. ترجمه هوشنگ طاهری. بی جا: ...
  • گانزرودن، اروین. (۲۵۳۷). قالی ایران- شاهکار هنر. بی جا: اتکا ...
  • گرابر، اولگ. (۱۳۹۰). مروری بر نگارگری ایرانی. ترجمه مهرداد وحدتی ...
  • محمدحسن، زکی. (۱۳۶۳). تاریخ صنایع ایران بعد از اسلام. ترجمه ...
  • یارشاطر، احسان. (۱۳۸۳). تاریخ و هنر فرش بافی در ایران. ...
  • Canby, Shila R. (۲۰۱۴). The Shahnama of Shah Tahmasb The ...
  • Pop, Arthr Upham; and Ackerman, Phyllis. (۱۹۷۷). A Survey of ...
  • نمایش کامل مراجع