نماد های بصری با مفاهیم جامعه شناختی در داستان های بیژن نجدی و شاهنامه فردوسی

ادبیات هر دوره، نماینده ی روحیات و فراز و نشیب های اجتماعی آن دوره بوده و همراه با تحولات اجتماعی در زمان های مختلف تغییر می یابد و در هر عصر معنی و مفهوم خاص خود را پیدا می کند، اثر ادبی زاییده ی ذهن و احساس هنرمند شاعر یا نویسنده ای است که خود نیز از متن و پرورده ی آغوش جامعه است، بنابراین باید آن را محصول نهایی جامعه خواند. جامعه شناسی ادبیات به عنوان دانش اجتماعی، به بررسی ادبیات، این بخش از شعور اجتماع می پردازد و با روش علمی، جوهر اجتماعی آثار ادبی، شرایط و مقتضیات محیط دربرگیرنده، پرورنده ی شاعر و نویسنده و جهان بینی آنان، مباحث و موضوعات و سفارش های اجتماعی مورد توجه آثار ادبی را مورد مطالعه قرار می دهد. بیژن نجدی از جمله شاعران و نویسندگانی است که رویدادها و واقعیات اجتماعی عصر خود را در مجموعه داستانی خود منعکس نموده و به آن رنگ و بوی جامعه ی عصر خویش را داده است. با توجه به اهمیت سیاسی و فرهنگی کشور و ضرورت روشن شدن اوضاع سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی جامعه بررسی جامعه شناختی مجموعه داستانی یوزپلنگانی که با من دویده اند می تواند روشنگر وقایع و رویدادهای مهم آن دوره باشد. هدف مقاله بررسی واقعیات و مسائل اجتماعی انعکاس یافته در مجموعه داستانی یوزپلنگانی که با من دویده اند، است. به این منظور پس از طرح مباحثی در مورد جامعه شناسی و ادبیات به بررسی مولفه های جامعه شناسی در پنج حوزه؛ خانواده، مذهب فرهنگ، سیاست و اقتصاد پرداخته شده است. و مهم ترین نهاد مطرح شده در این مجموعه داستانی نهاد سیاست است.

کلیدواژه ها:

بیژن نجدی ، مجموعه داستانی ، یوزپلنگانی که با من دویده اند ، جامعه شناسی