سنجش هم آوایی ادراک کاربران فضا با اصول طراحی شهرسازی ایرانی در بستر فرهنگ اسلامی (مطالعه موردی: پیاده راه شهر میانه)

امروزه پیاده راه های شهری به عنوان یکی از رگ های حیات اجتماعی شهر محسوب می شوند. در ارزیابی پیاده راه در بافت زمینه ای ایران و در شهرهایی با تاریخچه فرهنگ ایرانی- اسلامی، هم آوایی ادراک کاربران فضا با طرح اجرا شده می تواند در مطلوبیت بیشتر فضا موثر باشد. بدین منظور، پژوهش حاضر با اتخاذ راهبردی پیمایشی و روشی ترکیبی، پیاده راه شهر میانه را که گذری کوتاه از زمان بهره برداری خود داشته است به عنوان بستر مطالعه، مورد توجه قرار داده است. در گام اول، ابعاد و مولفه های سنجش کیفیت فضای پیاده راه به گونه ای انطباقی با اصول شهرسازی ایرانی- اسلامی، با تحلیل محتوای متون شناسایی شده و در گام دوم، به منظور سنجش ادراک کاربران از فضای پیاده راه و بررسی نقش علت استفاده از فضا در این ادراک، از ابزار پرسشنامه محقق ساخته استفاده شده است. حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران، برابر با ۳۸۳ نفر به دست آمد که به منظور کاهش خطاهای احتمالی ۴۰۰ پرسشنامه توزیع گردید. در تحلیل داده ها نیز از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ با انجام آزمون های T_Test و آنالیز واریانس (ANOVA) استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که بعد اجتماعی- فرهنگی در پیاده راه حاضر، دارای بیشترین مطلوبیت در انطباق با اصول شهر ایرانی – اسلامی است. همچنین عامل خرید مهترین علت استفاده از فضای پیاده راه بوده و در بعد اجتماعی-فرهنگی و اقتصادی میان نظر کاربران فضای پیاده راه تفاوت وجود دارد. بنابراین می توان بیان نمود که بهره گیری از نتایج بررسی هم آوایی نظر کاربران پس از اجرای طرح و دریافت خلاهای موجود در هر بعد طراحی، می تواند در اصلاح و بهبود کیفیت فضا موثر باشد.

کلیدواژه ها:

پیاده راه ، کاربران ، شهر ، شهرسازی ایرانی- اسلامی ، میانه