استفاده از مدل بیلان آب تورنت وایت برای ارزیابی دقت داده های تبخیر-تعرق واقعی پایگاه های GLEAM و GLDAS در زیرحوضه های غرب دریاچه ارومیه

تبخیر-تعرق واقعی (AET) نقش مهمی در مدیریت آب کشاورزی، پیش بینی خشکسالی و پیش نگری تغییر اقلیم ایفا می کند. در سال های اخیر، استفاده از روش های غیرمستقیم برای برآورد AET، منجر به توسعه پایگاه های داده مختلفی شده است. وجود عدم قطعیت های مختلف در این داده ها، ارزیابی آنها را ضروری می سازد. در این مطالعه، با تمرکز بر دوره تاریخی مطالعات اقلیمی (۲۰۰۵-۱۹۷۶)، از مقادیر برآورد شده AET به وسیله مدل بیلان آب تورنت وایت، به عنوان مبنایی برای ارزیابی دو پایگاه داده GLEAM و GLDAS، در چهار زیرحوضه نازلوچای، روضه چای، شهرچای و باراندوزچای در غرب دریاچه ارومیه استفاده شد. نتایج نشان داد که در مقیاس سالانه، عملکرد دو پایگاه داده GLEAM و GLDAS در برآورد تبخیر-تعرق واقعی تفاوتی نداشتند (RMSEGLEAM=۰.۱۳-۰.۴۶ mm/day, RMSEGLDAS=۰.۱۳-۰.۴۸ mm/day). اما در مقیاس فصلی، عملکرد داده های GLEAM و GLDAS در فصول مختلف، متفاوت بود. بر اساس معیارهای ارزیابی، پایگاه داده GLEAM عملکرد بهتری نسبت به GLDAS داشت (GLEAM: RMSEWinetr=۰.۱۱-۰.۳۳, RMSESpring=۰.۲۵-۱.۱۵, RMSESummer=۰.۵۸-۰.۷۷, RMSEAutumn=۰.۱۵-۰.۳۳; GLDAS: RMSEWinetr=۰.۱۵-۰.۲۷, RMSESpring=۰.۳۲-۱.۱۴, RMSESummer=۰.۶۴-۰.۹۵, RMSEAutumn=۰.۱۵-۰.۴۰). همچنین در هر دو مقیاس سالانه و فصلی، داده های GLEAM و GLDAS در زیرحوضه شهرچای از اعتبار بیشتری برخوردار بودند (RMSEShahrchay=۰.۱۲-۰.۵۸, RMSENazlouchay=۰.۱۵-۰.۸۵, RMSERozehchay=۰.۱۹-۱.۱۵, RMSEBarandouzchay=۰.۱۱-۰.۷۷). با توجه به نتایج مطالعه حاضر، استفاده از داده های GLEAM و GLDAS در مطالعات هیدرومتئورولوژیکی زیرحوضه های نازلوچای و روضه چای توصیه نمی شود. نتایج مطالعه حاضر می تواند در مطالعات پیش نگری تغییرات آینده AET، به عنوان مبنایی برای ارزیابی بروندادهای مدل های اقلیمی و همچنین تصحیح اریبی آنها قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اعتبارسنجی ، بیلان آب ، پایگاه داده جهانی ، مدل تورنت وایت