بررسی رابطه اضطراب نوروتیک و دلبستگی ناایمن با اختلال خواب در دانشجویان سال اول دانشگاه علوم پزشکی مشهد

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه اضطراب نوروتیک و دلبستگی ناایمن با اختلال خواب در دانشجویان سال اول دانشگاه علوم پزشکی مشهد انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل دانشجویان سال اول دانشگاه علوم پزشکی مشهد در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ بودکه تعداد آنها حدود ۸۰۰۰ نفر است. نمونه پژوهش بر اساس جدول مورگان ۳۶۷ نفر می باشد که به صورت تصادفی خوشه ای انتخاب خواهند شد و به صورت داوطلبانه به پرسشنامه ها پاسخ خواهند داد. روش کار: پژوهش حاضر باتوجه به هدف کاربردی و شیوه اجرا از نوع همبستگی است.جهت گردآوری اطلاعات از پرسشنامه های اختلال خواب، اضطراب هامیلتون، فرم بازبینی شده پرسشنامه تجربه روابط نزدیک استفاده شد. به منظور تجزیه و تحلیل اطلاعات از آمار توصیفی (میانگین، انحراف استاندارد) و آمار استنباطی ضریب همسبتگی پیرسون با نرم افزار spss-۲۲ استفاده خواهد شد. یافته ها: میزان شیوع اختلال خواب دانشجویان ۶/۶۲ درصد بود. میزان اضطراب و دلبستگی ناایمن ۱۰۹ نفر (۸/۹۴ درصد) از دانشجویان در سطح خفیف قرار داشت. تنها میزان اضطراب و دلبستگی ناایمن ۶ نفر (۲/۵ درصد) از دانشجویان در سطح متوسط و شدید بود. ارتباط معناداری بین میزان اضطراب و دلبستگی ناایمن با اختلال خواب دانشجویان وجود داشت (۰۵/۰>P). نتیجه گیری: بنابراین می توان نتیجه گرفت که اضطراب نوروتیک و دلبستگی ناایمن رابطه معناداری اختلال خواب دارند. بنابراین دست اندرکاران عوامل آموزش عالی باید به این امر توجه ویژه ای داشته باشند.

کلیدواژه ها:

اضطراب نوروتیک ، دلبستگی ناایمن ، اختلال خواب ، دانشجویان.