مروری بر مدیریت و درمان ناباروری در مردان و زنان

مقدمه: مشاهدات ناباروری به عنوان ناتوانی در بارداری پس از ۱۲ ماه رابطه جنسی منظم و محافظت نشده تعریف می شودتقریبا. ۸۵ درصد از زوج های نابارور علت قابل شناسایی دارند. شایع ترین علل ناباروری اختلال در تخمک گذاری، ناباروری با عامل مردانه و بیماری لوله های رحمی است . روش کار : ما پایگاههای اطلاعاتی PubMed وGoogle Scholar و Springer را برای مطالعات انگلیسی زبان درباره اپیدمیولوژی، تشخیص و مدیریت ناباروری شامل کارآزمایی های بالینی تصادفی سازی شده((RCTs ، متاآنالیز، سیستماتیک جستجو کردیم . یافته ها: اختلالات تخمک گذاری حدود ۲۵ درصد از تشخیص های ناباروری را تشکیل می دهند. ۷۰ درصد زنان مبتلا به عدم تخمک گذاری به سندرم تخمدان پلی کیستیک مبتلا هستند. برای افرادی که با عدم تخمک گذاری مراجعه می کنند، القای تخمک گذاری با مقاربت به موقع اغلب انتخاب اولیه درمانی مناسب است . برای زوجهایی که دارای ناباروری غیرقابل توضیح ، اندومتریوز یا ناباروری خفیف با عامل مردانه هستند، ممکن است ۳ تا ۴ سیکل اولیه تحریک تخمدان دنبال شود. اگر این رویکردها منجر به بارداری نشود، باید IVF را در نظر گرفت . نتیجه گیریتقریبا: از هر ۸ زن ۱۵ تا ۴۹ ساله ۱ نفر خدمات ناباروری دریافت می کند. اگرچه میزان موفقیت بسته به سن و تشخیص متفاوت است ، تشخیص دقیق و درمان موثر همراه با تصمیم گیری مشترک می تواند دستیابی به اهداف باروری را در بسیاری از زوجهای تحت درمان ناباروری تسهیل کند.

کلیدواژه ها:

ناباروری ، IVF ، مدیریت درمان ، تخمک گذاری