شناسایی و اولویت بندی عوامل موثر بر توانمندسازی منابع انسانی در راستای پاسخگویی به بحران-های محیطی در حوزه جغرافیایی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز

از آنجا که منابع انسانی شاغل در سازمان ها نقش مهم و حساسی را در ایجاد مزیت رقابتی ایفا می کند، باید به دنبال راهکارهایی برای افزایش کارایی آن ها باشیم. برای افزایش کارایی منابع انسانی در راستای پیشبرد اهداف سازمان تکنیک های مختلفی وجود دارد که یکی از آن ها توانمندسازی منابع انسانی است. هدف پژوهش حاضر شناسایی و اولویت بندی عوامل موثر بر توانمندسازی منابع انسانی در راستای پاسخگویی به بحران های محیطی در دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز انجام شد. این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ روش، توصیفی است. این پژوهش به روش آمیخته انجام شد. جامعه آماری در بخش کیفی شامل افراد مطلع در حوزه توانمندسازی منابع انسانی بودند که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و به صورت تصادفی ۲۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. در بخش کمی جامعه آماری پژوهش شامل تمام کارکنان شاغل در دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز با تعداد ۱۰۰۰۰ نفر است. نمونه آماری پژوهش نیز بر اساس جدول مورگان ۳۷۳ نفر به صورت تصادفی ساده محاسبه شد. ابزار جمع آوری داده ها در قسمت کیفی، پرسشنامه های نیمه ساختار یافته، و در بخش کمی پرسشنامه محقق ساخته است که روایی این پرسشنامه با استفاده از نظر خبرگان مورد تایید و پایایی آن نیز با استفاده از محاسبه ضریب کرونباخ بدست آمد. در بخش کیفی با استفاده از روش دلفی ۳ عامل و مولفه های آن شناسایی شد. . پس از تعیین عوامل، جهت تجزیه و تحلیل داده ها در این تحقیق از نرم افزار spss۲۶ و SmartPLS۳ استفاده شده است.

کلیدواژه ها:

توانمندسازی ، منابع انسانی ، بحران ، دانشگاه علوم پزشکی