تحلیل آثار افزایش مخارج دولت بر فقر در ایران

در این مطالعه یک الگوی تعادل عمومی ایستا مبتنی بر ماتریس حسابداری اجتماعی سال ۱۳۸۰ تنظیم و به بررسی اثر سناریوهای افزایش مخارج دولت به میزان ۲۰ و ۵۰ درصد تحت سیاست ارزی شناور بر شاخصهای فقر پرداخته شده است. همچنین اثر افزایش مخارج دولت بر شاخصهای فقر از طریق تحلیل اثر آن بر مصرف خانوارها و قیمتها بررسی شده است. یافته های تحقیق نشان دهنده آن است که براساس تغییرات مصرف، افزایش مخارج دولت در میان خانوارهای شهری باعث افزایش فقر می شود در حالی که براساس تغییرات قیمت، افزایش مخارج دولت باعث کاهش شاخصهای فقر خواهد شد. در میان مناطق روستایی نیز براساس هر دو رویکرد تغییرات مصرف و قیمت مشخص شد افزایش مخارج باعث کاهش شاخصهای فقر می شود. اما به طورکلی تغییرات در شاخصهای فقر با توجه به میزان افزایش مخارج دولت چندان بالا نیست.

کلیدواژه ها:

Government Expenditure ، Poverty Indices ، Consumption ، Price Computable General Equilibrium ، مخارج دولت ، شاخصهای فقر ، مصرف ، قیمت ، تعادل عمومی قابل محاسبه