ارزیابی تاثیر پرداخت یارانه برکاهش فقر در ایران

در این مقاله سعی بر آن است تا از طریق رویکرد کششی به ارزیابی تاثیر پرداخت یارانه نقدی برکاهش فقر در ایران پرداخته شود. برای نیل به این هدف پس از بحث نظری در مورد کشش های فقر نسبت به درآمد، ضریب جینی  و قیمت  با استفاده از داده های هزینه و درآمد خانوار ۱۴۷۰۱ خانوار شهری در سال های ۱۳۹۰-۱۳۸۹ مقدار عددی این کشش ها اندازه گیری می شود و در انتها تاثیر پرداخت یارانه بر فقر از حاصل جمع اثر درآمدی، نابرابری و قیمتی محاسبه می شود. در این مطالعه برای اندازه گیری فقر و توزیع درآمد به ترتیب از شاخص فقر فاستر -گریر- توربک و ضریب جینی استفاده می شود. نتایج حاصل از این تحقیق نشان می دهد که کشش درآمدی فقر برابر با ۲۵/۱-، کشش نابرابری فقر برابر با ۲۲/۱ و کشش قیمتی فقر برابر با ۲۵/۱ می باشد. یافته های این مقاله موید آن است که بر خلاف انتظارات، اندازه فقر پس از اجرای طرح هدفمند کردن یارانه نه تنها کاهش نیافت بلکه میزان آن در فاصله سال های ۱۳۹۰-۱۳۸۹ معادل هشت درصد افزایش یافت.

کلیدواژه ها:

Poverty ، Cash subsidy ، Gini coefficient ، Inflation rate ، The poverty elasticity ، فقر ، یارانه نقدی ، ضریب جینی ، نرخ تورم ، کشش فقر