آموزش میکرو-مهارتی مبتنی بر بازی سازی و تاثیر بر نوآوری شغلی

در عصر تحولات سریع، توسعه مداوم مهارت ها و پرورش نوآوری در کارکنان به یک ضرورت راهبردی تبدیل شده است. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر «آموزش میکرو-مهارتی مبتنی بر بازی سازی» بر «نوآوری شغلی» کارکنان انجام شد. روش پژوهش از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری را کارکنان یک سازمان فناورانه در تهران تشکیل می دادند که از میان آنها ۶۰ نفر به روش در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه ۳۰ نفری آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش، یک دوره آموزشی میکرو-مهارتی را در محیطی بازی سازی شده (شامل عناصری مانند امتیاز، نشان، چالش های مرحله ای و داستان سرایی) دریافت کردند، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. داده ها با استفاده از پرسشنامه استاندارد نوآوری شغلی گردآوری و با روش های آماری t وابسته، t مستقل و تحلیل کوواریانس (ANCOVA) تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که دو گروه از نظر سطح نوآوری شغلی در پیش آزمون همگن بوده اند. مقایسه درون گروهی، افزایش معنادار نمرات نوآوری شغلی و هر سه مولفه آن (ایده پردازی، ترویج ایده و اجرای ایده) را فقط در گروه آزمایش نشان داد. نتایج تحلیل کوواریانس نیز پس از حذف اثر پیش آزمون، تفاوت معنادار و با اندازه اثر بزرگ (۰.۵۲=ƞ²) را بین دو گروه در پس آزمون تایید کرد. همچنین، رابطه مثبت و قوی (۰.۷۱=r) بین میزان تسلط بر میکرو مهارت ها و سطح نوآوری شغلی مشاهده شد. این پژوهش نتیجه می گیرد که آموزش میکرومهارتی در قالب بازی سازی، راهبردی اثربخش برای ارتقای نوآوری شغلی است و می تواند به عنوان الگویی نوین در برنامه های توسعه منابع انسانی سازمان ها مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: آموزش میکرو-مهارتی ، بازی سازی (گیمیفیکیشن) ، نوآوری شغلی ، طراحی آموزشی ، تحلیل کوواریانس