توسعه ی گردشگری هنرهای معاصر در ایران؛ چالش ها و الزامات

«گردشگری هنرهای معاصر» یک مفهوم نوظهور در مطالعات گردشگری است که در حال حاضر ذیل عنوان گردشگری فرهنگی به آن پرداخته می شود. رشد گردشگری هنرهای معاصر در کشورهای توسعه یافته نشان دهنده اهمیت هنر در فرآیند توسعه ی پایدار است. در ایران نیز اقتصاد «فرهنگ و هنر» و «گردشگری»، مسیر بهبود مناسبی برای اقتصاد فعلی مبتنی بر نفت و منابع طبیعی است. چراکه بخش قابل توجهی از سرمایه ی فرهنگی مورد نیاز این توسعه از پیش فراهم است. پژوهش حاضر، با هدف شناسایی «چالش ها و الزامات توسعه ی گردشگری هنرهای معاصر در ایران» از روش کیفی «نظریه ی زمینه» بهره گرفته و داده ها از انجام ۲۷ مصاحبه ی تخصصی با نخبگان هنر، فعالان گردشگری و افراد در نقش های دولتی مرتبط، استخراج گشته است. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از فن کدگذاری «نظریه ی زمینه»، در سه مرحله ی کدگذاری باز، کدگذاری محوری و کدگذاری انتخابی (یکپارچه سازی) استفاده شده است. بر اساس نتایج تحقیق، دولت، بخش گردشگری و جامعه ی هنری به عنوان بازیگران اصلی (ذینفعان) این توسعه در ایران شناسایی شدند. اگرچه عملکرد هماهنگ این بازیگران برای تحقق اهداف این توسعه حیاتی است، اما بازتعریف نقش ها و بازنگری در وظایف آنها از اساسی ترین الزامات این توسعه است. همچنین عواملی مانند «آموزش»، «انعطاف پذیری»، «تقویت زیرساخت های آفرینش هنری»، «توسعه ی نیازمندی های صنعت گردشگری» و «اصلاح چهره ی ایران در گستره ی بین المللی» از اهمیت بالایی برخوردار می باشند.

کلیدواژه ها:

گردشگری ، هنرهای معاصر ، توسعه ، ایران