بررسی جهت گیری ساختمان های مسکن مهر شهر رشت باهدف استفاده بهینه از جهت باد و تابش خورشید

در سال­های اخیر مصرف زیاد سوخت ­های فسیلی و پیامدهای ناشی از آن، شهرها را با مشکلاتی مواجه کرده است. یکی از راهکارهایی که در این زمینه ارائه شده، طراحی اقلیمی ساختمان­ها است. چنانچه ساختمان­ها مطابق با عوامل اقلیمی احداث شوند، نیاز به مصرف سوخت­ های فسیلی به­ حداقل خواهد رسید. بنابراین ساختمان ­ها باید به­ گونه­ ای طراحی شوند که در دوره سرد سال بیشترین و در دوره گرم، حداقل انرژی را دریافت کنند. در همین راستا پژوهش حاضر باهدف بهینه ­سازی استقرار ساختمان­ها بر اساس انرژی تابشی و جهت باد، در ۴ ناحیه مجتمع­های مسکونی مسکن مهر شهر رشت انتخاب شد. بدین منظور حداقل سایه ­اندازی ساختمان ­ها نسبت به یکدیگر محاسبه گردید. همچنین با استفاده از نمودار گلباد، به تعداد دفعات وزش باد در جهت­ های گوناگون جغرافیایی در ماه­ های مختلف سال پرداخته شد. در­نهایت با روش محاسباتی قانون کسینوس، به بررسی شدت تابش در ۲۴ جهت جغرافیایی در ماه­ های مختلف و به تفکیک دوره­ های سرد و گرم سال با در­نظر­گرفتن ۴۰ درصد از بازتاب نوری که در اطراف ساختمان ها به وجود می آید؛ بررسی گردیده است. با توجه به یافته ­های پژوهش، بهترین جهت استقرار ساختمان از نظر کسب انرژی خورشیدی، زاویه ۶۰+، ۱۲۰- درجه و بالعکس است و بعد از آن زوایای ۷۵+، ۱۰۵ - درجه و بالعکس قرار دارد. نامناسب­ ترین زوایا نیز در جهت، ۱۵- و ۱۵ درجه است. علی­رغم اینکه بعضی از ساختمان­ های مسکن مهر شهر رشت در ۴ ناحیه انتخابی، دارای جهت­ گیری مناسب هستند؛ اما برخی نیز دارای جهت­گیری نامناسب هستند و تنها ۳۰ درصد از ساختمان ­ها، حداقل فاصله بینشان تا جایی که نور خورشید به اولین پنجره در طبقه اول برسد و تهویه مطبوع اتفاق بیفتد را رعایت کردند؛ ضرورت دارد طراحان و مدیران ذی ربط، در فاز­های بعدی پروژه­ های مسکن مهر در حال ساخت، به ­منظور بهینه­ سازی در مصرف انرژی، توجه­ مخصوصی به موارد بیان شده در این پژوهش داشته باشند.

کلیدواژه ها:

بهینه سازی مصرف انرژی ، طراحی اقلیمی ، جهت گیری ساختمان ، مسکن مهر ، شهر رشت