افزایش برگشت پذیری شبکه حمل ونقل ریلی با تکیه بر مکانیابی بهینه سازمان قطار نجات
محل انتشار: پژوهشنامه حمل و نقل، دوره: 21، شماره: 2
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 282
فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_TRJ-21-2_014
تاریخ نمایه سازی: 4 تیر 1403
چکیده مقاله:
یک سیستم ریلی برگشت پذیر قابلیت آن را دارد که در صورت افت عملکرد آن در اثر سانحه، طی زمان معقولی به حالت عملکرد عادی خود بازگردد. در این مقاله روشی برای افزایش برگشت پذیری شبکه ریلی از طریق مکانیابی بهینه سازمان قطار امداد و نجات به منظور بازگشایی سریع محور ریلی مسدود شده در اثر سانحه و نیز تخصیص آن به بلاک های ریلی آسیب پذیر شبکه ارائه شده است. بدین منظور، شاخص در معرض آسیب بودن برای تعیین آسیب پذیری هر بلاک ریلی بر حسب میزان اهمیت آن در عملکرد شبکه و سطح دسترسی آن به جاده به عنوان یک سیستم پشتیبان در امدادرسانی معرفی می گردد. با توجه به شرایط عملیاتی ویژه مساله، یک مدل برنامه ریزی عددصحیح دوهدفه به منظور حداکثر کردن پوشش مشارکتی بلاک های آسیب پذیر شبکه و نیز حداقل نمودن زمان سفر امداد پیشنهاد شده است. برای حل این مدل از روش اپسیلون-محدودیت تقویت شده (AUGMECON) برای تعیین جواب های بهینه پارتو استفاده شده است. برای نشان دادن کاربرد واقعی متدولوژی ارائه شده در این مقاله، شبکه ریلی ایران به عنوان مطالعه موردی انتخاب و نتایج آن مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مصطفی بابابیک
استادیار، دانشکده مهندسی عمران و منابع زمین، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز، تهران، ایران
کامبیز بهنیا
دانشیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشکدگان فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
نوید خادمی
دانشیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشکدگان فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
