تاثیر عصاره جلبک دریایی (Ascophyllum nodosum) بر عملکرد کمی و کیفی سویا
محل انتشار: فصلنامه بوم شناسی کشاورزی، دوره: 16، شماره: 1
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 424
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_AGRY-16-1_009
تاریخ نمایه سازی: 4 تیر 1403
چکیده مقاله:
به منظور بررسی اثر عصاره جلبک دریایی (Ascophyllum nodosum) بر سویا آزمایشی در دو سال زراعی ۱۳۹۸ و ۱۳۹۹ در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه صنعتی شاهرود اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل پیری تسریع شده در دو سطح بذور نرمال و بذور فرسوده و کاربرد عصاره جلبک در چهار سطح (شاهد، پیشتیمار بذور با عصاره جلبک دریایی با غلظت ۳/۰ درصد، محلولپاشی برگی با عصاره جلبک دریایی با غلظت ۳/۰ درصد و ترکیب توام پیشتیمار بذور و محلولپاشی برگی با عصاره جلبک دریایی با غلظت ۳/۰ درصد) در قالب آزمایش فاکتوریل با طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد. محلولپاشی در مرحله آغاز گل دهی (R۱) انجام شد. نتایج نشان داد که فرسودگی موجب کاهش میانگین سبز شدن روزانه و شاخص جوانهزنی به میزان ۳۹/۶۱ و ۰۸/۴۲ درصد نسبت به شاهد شد. وزن صد دانه و تعداد غلاف در بوته در شرایط فرسودگی به میزان ۶۴/۱۱ و ۳۸/۱۱ درصد نسبت به شاهد کاهش یافت. کاربرد توام پیشتیمار بذری و محلولپاشی برگی در هر دو شرایط نرمال و فرسودگی بالاترین میزان وزن صد دانه و تعداد غلاف در بوته را دارا بود. پیشتیمار بذور نرمال و فرسوده با عصاره جلبک بهترتیب موجب افزایش معنیدار ۴۸/۱ و ۶۱/۱ درصدی پروتئین نسبت به عدم کاربرد این ماده در این شرایط شد. اعمال پیری تسریع شده موجب کاهش ۶۹/۳۲ درصدی عملکرد دانه نسبت به شرایط نرمال شد. کاربرد توام پیشتیمار و محلولپاشی عصاره جلبک، بالاترین میزان عملکرد دانه را به خود اختصاص داد که نسبت به شاهد ۸۵/۸۷ درصد افزایش یافت. میتوان کاربرد توام پیشتیمار و محلولپاشی با عصاره جلبک را جهت افزایش عملکرد دانه و درصد پروتئین در بذور نرمال و فرسوده سویا پیشنهاد نمود.
نویسندگان
صفیه عرب
دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران.
مهدی برادران فیروزآبادی
دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران.
احمد غلامی
دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران.
مصطفی حیدری
دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :