بررسی آموزش شعر خوانی در افزایش یادگیری دانش آموزان

ادبیات هنری کلامی است که برای بیان احساس، عاطفه و اندیشه انسانی به کار می رود و در آن عامل تخیل دخیل است و در ضمن با دنیای واقعی نیز ارتباط معنا داری دارد. طبق این تعاریف ادبیات در زمره هنرها طبقه بندی می شود و چیزی که آن را از دیگر هنرها جدا می کند، ابزار سازنده ی آن یعنی کلام (زبان) است. یافته های کارشناسان آموزش نشان می دهد خواندن شعر، تاثیر عمیقی بر رشد کودک دارد اگر کودکی تا ۴ سالگی شعرهای متفاوتی را از بر باشد، پیشاپیش در مهارت خواندن، پیشرفت کرده است. حفظ شعر و خواندن آن در سنین ۲ تا ۶ سالگی به کودک کمک می کند تا روی کاری خاص تمرکز کند، احساساتش را پرورش دهد، حافظه اش را تقویت و گوش هایش را کوک کند. وجه آهنگین شعر، آموختن واژه های نو را ساده تر و سنگینی تجربه ی یادگیری را برای کودکان سبک تر میکند. به این شکل، آنها، زبان را با روشی سرگرم کننده، خلاقانه و خوشایند می آموزند. کودکان از طریق شعر و آهنگ می آموزند که بعضی واژه ها آهنگ مشابه، اما معنای متفاوتی دارند. آنها به وسیله ی شعر، الگوی ترکیب واژه ها و ساختار بندی عبارات و جمله ها را درک می کنند. هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر استفاده از شعر در افزایش یادگیری دانش آموزان است. این مقاله به روش مروری توصیفی و برای گردآوری اطلاعات آن تلاش شده است که به منابع کتابخانه ای معتبر مراجعه گردد.

کلیدواژه ها:

شعر ، یادگیری ، آموزش