مقایسه رشد هیجانی کارکردی و کیفیت دوستی در کودکان دارای اختلال کم توجهی- بیشفعالی و کودکان عادی

زمینه و هدف: اختلال کم توجهی- بیشفعالی یکی از شایع ترین اختلال های عصب - رفتاری تشخیص داده شده در دوران کودکی است. این اختلال می تواند سبب بروز پیامدهای جدی در زندگی تحصیلی و اجتماعی کودک در آینده گردد. پژوهش حاضر با هدف مقایسه رشد هیجانی کارکردی و کیفیت دوستی در کودکان دارای اختلال کم توجهی- بیشفعالی و کودکان عادی شهر بهبهان انجام گرفت. روش پژوهش: طرح پژوهش حاضر، از نوع علی مقایسهای بود. جامعه آماری مورد مطالعه تمامی کودکان دارای اختلال نارسایی توجه- بیش فعالی/عادی بود که در مهدکودک و پیش دبستانی های شهر بهبهان مشغول به یادگیری بودند. بر این اساس نمونه مطالعه را ۸۰کودک تشکیل دادند که شامل ۴۰ نفر کودک دارای اختلال کم توجهی- بیش فعالی و ۴۰ نفر کودک عادی بودند. نمونه عادی با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب گردید. دو گروه با لحاظ ملاک های ورود و خروج همتا شدند.. ابزارهای به کار رفته در این پژوهش، مقیاس درجه بندی کانرز فرم والدین (CPRS-R)، پرسشنامه رشد هیجانی کارکردی (FEAS) و پرسشنامه تجدید نظر شده ی کیفیت دوستی (FQQ) بود. تحلیل دادهها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس چندمتغیری و به کمک نرم افزار SPSS۲۱ انجام شد.یافته ها: بین رشد هیجانی کارکردی و کیفیت دوستی کودکان بیشفعال و کودکان عادی تفاوت معنیداری وجود داشت(p<۰/۰۵). میانگین تمامی مولفههای رشد هیجانی کارکردی در کودکان عادی از کودکان بیشفعال بیش تر بود. میانگین مولفههای کیفیت دوستی ازجمله تصدیق و دلسوزی، مبادله صمیمانه و حل اختلاف، بجز ناسازگاری و خیانت در کودکان عادی از کودکان دارای اختلال نارسایی توجه- بیشفعالی بیش تر بود.نتیجه گیری: نتایج نشان داد که کودکان دارای اختلال نارسایی توجه-بیش فعالی از رشد هیجانی کارکردی و کیفیت دوستی ضعیف تری نسبت به کودکان عادی برخوردارند. بر این اساس لازم است با آموزش مهارت های اجتماعی و ایجاد فرصت تعامل برای این کودکان، ملزومات روابط سالم بین فردی برای آن ها فراهم شود.

کلیدواژه ها:

رشد هیجانی کارکردی ، کیفیت دوستی ، اختلال کم توجهی- بیشفعالی