بررسی و تحلیل تقصیر زیان دیده در فقه و حقوق اسلامی و ادله آن

یکی از موارد مهم در یک مسئله ی حقوقی شخص زیان دیده است امروز با توجه به پیچیدگی های تعاملات و حوادث حقوقی فراوان پیش آمده که خود شخص زیان دیده مقصر باشد و زمینه را به وجود آورده باشد این موضوع از طرف شخص زیان دیده برخی مواقع بدون قصد و به صورت سهوی است که در این مواقع حقوقدانان براساس اصل لزوم جبران خسارت زیان ها را بر عهده عامل زیان دیده می دانند در این گونه موارد در فقه اسلامی نیز برخی فقها مانند حقوق دانان شخص زیان دیده را مسئول می دانند اما برخی فقها دیدگاه دیگری مطرح کرده اند و مشترکا هر دو طرف را مقر می دانند این دیدگاهها ما را بر آن داشت تا در تحقیق حاضر با روش تحلیلی –توصیفی به بررسی و تحلیل تقصیر زیان دیده در فقه و حقوق اسلامی و ادله آن بپردازیم که با توجه به منابع فقه اصل در این موارد تساوی مسئولیت می باشد اما در مواردی که تعیین میزان تقصیر امکانپذیر باشد، می توان نظریه تقسیط مسئولیت را مطرح نمود. در فقه امامیه گرچه غالب فقها با تمسک به قاعده اقدام، نظریه تساوی مسئولیت را قابل دفاع می دانند؛ اما با توجه به اصل انصاف و عدالت ضروری است که این نظریه تعدیل گردد و بین مواردی که امکان تعیین میزان تقصیر وجود دارد و مواردی که تعیین میزان تقصیر غیر ممکن است، تفصیل داده شود؛ کما اینکه برخی از فقها و نظریه پردازان فقه امامیه این تئوری را پذیرفته اند.

کلیدواژه ها:

مسئولیت ، تقصیر زیان دیده ، فقه ، حقوق اسلامی ، عدالت.