حق پخش تلویزیونی در صنعت فوتبال ایران

هدف: مهمترین منبع درآمدزایی صنعت فوتبال در جهان، حق پخش تلویزیونی می باشد. هدف از انجام این پژوهش، بررسی حق پخش تلویزیونی در صنعت فوتبال ایران است. روش شناسی: این پژوهش دارای رویکردی کیفی بوده و از روش نظریه داده بنیاد به عنوان روش تحقیق استفاده شده است. روش گردآوری داده ها، مطالعه اسناد بالادستی و مصاحبه های عمیق و باز با ۳۱ نفر از نخبگان آگاه از موضوع مورد بحث است. روایی این پژوهش توسط مصاحبه شوندگان و سپس اساتید متخصص مورد بررسی و تایید گردید. پایایی نیز با استفاده از روش مطالعه حسابرسی فرآیند نتایج ۸۹% به دست آمد. برای تحلیل داده ها از روش مقایسه مداوم در طی سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی استفاده شده است. یافته ها: تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که عوامل محیطی، عوامل اقتصادی، سیاسی و فرهنگی، عوامل ساختاری فوتبال، عوامل موثر مدیریتی(دولتی)، عوامل رفتاری و معنایی، عوامل حقوقی و قانونی و تدوین و استقرار الگوی فروش حق پخش تلویزیونی هفت مولفه موثر در فروش حق پخش تلویزیونی می باشند. نتیجه گیری: بررسی ها نشان داد که ادامه امتناع صدا و سیما از پرداخت حق پخش تلویزیونی باعث  ورشکستگی مالی صنعت فوتبال خواهد شد. همچنین تاسیس شبکه های تلویزیونی خصوصی و تشکیل کمیته چانه زنی با دولت، مجلس و سازمان صدا و سیما برای توسعه پایدار مالی صنعت فوتبال کشور لازم به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

حق پخش تلویزیونی ، باشگاه های فوتبال ، تئوری داده بنیاد