الگوی شناختی امنیت سایبری انسان محور

تغییرات فناوری به تهدیدات و حملات امنیتی جدیدی منجر می شود که سناریوهای جدید و پیچیده امنیت سایبری را با داده هایی با حجم، سرعت و تنوع بالا و بردارهای مختلف حمله ایجاد می کنند که می توانند از مهارت های شناختی کاربران و حتی تحلیلگران امنیتی فراتر روند. در این زمینه، علوم شناختی می تواند ضمن ارتقای قابلیت ها و آمادگی های شناختی نیروی انسانی سایبری با الگوبرداری از فرایندهای شناختی انسانی و بهره گیری از آن ها در فناوری های سایبر شناختی به کاربران امنیت سایبری کمک کند تا سرعت، دقت و اطمینان واکنش ها، تصمیمات و اقدامات خود را در عملیات سایبری ارتقاء داده و باعث بهبود سطح امنیت سایبری سازمان شوند. پژوهش حاضر ازنظر هدف، کاربردی و به لحاظ روش توصیفی- تحلیل محتوا هست که به صورت کتابخانه­ای اجراشده است. ازآنجاکه مطالعات مربوط با امنیت سایبری شناختی انسان محور بیشتر به صورت کیفی و بدون داده های کمی هست، روش فرا ترکیب به عنوان روشی مناسب برای به دست آوردن ترکیب جامع از امنیت شناختی به کاررفته است. در این تحقیق از الگوی هفت مرحله ای سندلوسکی و باروسو (۲۰۰۷) استفاده شد. مدل پیشنهادی شناختی از اجزای آگاهی وضعیتی[۱]، خودآگاهی[۲]، اوودا[۳] و انسان در حلقه[۴] تشکیل گردیده است که برای ایجاد فرایند خودکارسازی و آگاهی در اجرای وظایف شناختی تعریف شده، عامل انسانی را به عنوان محور اصلی در فرایندهای اعتبار سنجی و تصمیم گیری در نظر می گیرد. برازش مدل از طریق ارسال، جمع آوری و تجزیه تحلیل پرسشنامه به ۲۰ نفر از خبرگان حوزه علوم سایبری و شناختی مورد تائید قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

Cyber security ، cyber cognitive security ، situational awareness ، cognitive readiness