تحلیلی بر توزیع فضایی مکانی کاربری درمانی و بهداشتی شهر زاهدان (مطالعه موردی: منطقه ۳ شهری)

یکی از ارکان اصلی توسعه در محیط های شهری، توجه به کاربری های شهری در جهت تامین رفاه اجتماعی شهروندان می باشد، بر این اساس پژوهش حاضر به بررسی توزیع فضایی مکانی کاربری درمانی و بهداشتی شهر زاهدان پرداخته است. این تحقیق کاربردی به روش توصیفی – تحلیلی انجام شده است جامعه آماری را ساکنان منطقه ۳ شهر زاهدان تشکیل می دهند، جامعه آماری ۵۰ نفر از کارشناسان توسعه شهری در شهر زاهدان می باشند که به روش تمام شماری انتخاب شده اند. جهت تحلیل داده ها از مدل تصمیم گیری ماباک استفاده شده است. نتایج این نشان می دهد که توزیع فضایی کاربری درمانی در منطقه ۳ شهر زاهدان موزون و متوازن نیست چرا که همه شاخص های توزیع عدالت فضایی کاربری درمانی با امتیاز منفی روبه رو شده اند نتایج نشان می دهد که این محله شهری در زمینه دسترسی به کاربری بهداشت درمانی با مشکلات زیادی روبه رو است، اگر چه کاربری های درمانی در این محلات به ارائه خدمات به شهروندان در حال انجام فعالیت می باشند اما عدم رعایت ضوابط طراحی و کم بودن سرانه کاربری سبب شده تا این خدمات پاسخگو نیاز شهروندان زاهدان نباشد و یکی از دلایل مهمی که دو مولفه جانمایی و دسترسی کاربری نیز دارای منفی شدند به دلیل کمبود خدمات می باشد که عدم رضایت شهروندی را به همراه داشته است.

کلیدواژه ها:

کاربری درمانی ، توسعه شهری ، شهر زاهدان.