بررسی تغییرات برخی ازهورمونهای آندروژنیک در خانم های مقاوم به انسولین و ارتباط آن با سطوح سرمی لپتین و ادیپونکتین

چاقی معمولا با افزایش توده چربی بدن، فشار خون بالا و دیابت نوع ۲ همراه است که در نتیجه آن خطر بیماری های عروق کرونر و مرگ ومیر افزایش می یابد.چاقی و مقاومت به انسولین ازویژگی های اصلی بیماران دیابتی نوع ۲ می باشد. بنابراین در سالهای اخیر شناخت دقیق مکانیسم های دخیل در ایجاد دیابت در اولویت قرار گرفته است. از آنجائیکه ارتباط بین آدیپوسیتوکینهایی همانند لپتین و آدیپونکتین با هورمونهای جنسی و محور هیپوفییز هنوز به درستی مشخص نشده است و هیپرانسولینمی از طریق اثر بر محور هیپوفیز می تواند تولید آندروژنها را تحریک کند به نظر می رسد بررسی پروفایل هورمونهای آندروژنیکی نظیر تستوسترون، s-DHEA و DHT در افراد با مقاومت به انسولین و ارتباط آن با آدیپوسیتوکینهایی نظیر آدیپونکتین و لپتین از اهمیت ویژه ای برخوردار باشد. هورمون های مشتق شده از بافت چربی تحت عنوان آدیپوسایتوکین که در خون ترشح شده و از طریق آن اثرات خود را در بافتهای محیطی اعمال می نمایند.آدیپونکتین هورمونی است که از طریق اثر بر گیرنده های خود (AdipoR۱&R۲) سبب افزایش حساسیت به انسولین می شود. لپتین عمدتا توسط سلول های چربی ترشح شده، مصرف کالری را کاهش و استفاده از انرژی را افزایش می دهد. ما در این تحقیق در آزمایشگاه تخصصی پروفسور صائب ( شیراز ) از دو گروه ۶۰ نفره به عنوان گروه تست وکنترل نمونه برداری کردیم و پارامترهای مورد نظر (لپتین، آدیپونکتین، انسولین، تستوسترون، دی هیدروتستوسترون (DHT) و دی هیدرواپی آندروسترون سولفات (DHEA-s) به روش الیزای سانویچی و الیزای رقابتی و با استفاده از دستگاه الیزا ریدر مدل Hipperion MR۴+ اندازه گیری کردیم. جهت بررسی اختلاف آماری بین دو گروه از روش اماری t-Test با استفاده از نرم افزار آماری SPSS استفاده کردیم که نتایج به این صورت بود که بین پارامترهای لپتین، ، انسولین، تستوسترون، دی هیدروتستوسترون (DHT) و دی هیدرواپی آندروسترون سولفات (DHEA-s) همبستگی وجود دارد و فقط پارامتر آدیپونکتین با افزایش انسولین کاهش می یابد.

کلیدواژه ها:

لپتین ، آدیپونکتین ، هورمونهای آندروژنیک ، مقاومت به انسولین