بررسی نقش دو جانبه معلم و دانش آموز در یادگیری مسئله محور

در عصر حاضر، نظام های آموزشی به دنبال روش هایی نوین برای ارتقای کیفیت یادگیری و پرورش نسلی خلاق و متفکر هستند. رویکرد یادگیری مسئله محور به عنوان یکی از این روش ها، مورد توجه بسیاری از متخصصان تعلیم و تربیت قرار گرفته است. در این رویکرد، دانش آموزان به جای انفعال در فرایند یادگیری، نقشی فعال ایفا می کنند و با کاوش و بررسی مسائل واقعی، به مفاهیم و مهارت های مورد نظر دست می یابند. با وجود مزایای آشکار یادگیری مسئله محور، چالش هایی نیز در اجرای آن وجود دارد. یکی از مهم ترین این چالش ها، تعیین نقش دقیق معلم و دانش آموز در این فرایند است. در این پژوهش، به بررسی نقش این دو عامل کلیدی در یادگیری مسئله محور پرداخته می شود. تعیین نقش مناسب برای معلم و دانش آموز در یادگیری مسئله محور، از اهمیت بالایی برخوردار است. چرا که این امر می تواند بر کیفیت یادگیری، انگیزه و خلاقیت دانش آموزان تاثیر بسزایی داشته باشد. نقش معلم و دانش آموز در یادگیری مسئله محور، رابطه ای دوسویه و هم افزا است. معلم به عنوان راهنما و تسهیل گر، زمینه را برای یادگیری فعال دانش آموزان فراهم می کند و دانش آموزان نیز با کاوش و بررسی مسائل واقعی، به مفاهیم و مهارت های مورد نظر دست می یابند. در این فرایند، هر دو عنصر نقش کلیدی در ارتقای کیفیت یادگیری و پرورش نسلی خلاق و متفکر ایفا می کنند.

کلیدواژه ها:

یادگیری مسئله محور ، حل مسئله ، تفکر انتقادی ، کار گروهی