بررسی دوام بتن با الیاف ترکیبی در برابر چرخه های ذوب و یخبندان به کمک مدول الاستیسیته دینامیکی نسبی

بتن با الیاف ترکیبی که از افزودن حداقل دو نوع مختلف از الیاف به بتن حاصل میشود، به دلیل خصوصیات مکانیکی برتر مورد توجه طراحان قرار گرفته است. در این پژوهش تاثیر استفاده از الیاف فولادی، شیشه، پلیپروپیلن و همچنین افزودنی حباب زا بر روی دوام بتن در برابر چرخههای ذوب و یخبندان، مقاومت های فشاری و کششی به عنوان پارامترهای تاثیرگذار در عملکرد سازههای بتنی بررسی شده است. به منظور بررسی دوام نمونه ها، مدول الاستیسیته دینامیکی نسبی و همچنین کاهش وزن نمونه ها به عنوان اصلی ترین پارامترهای موجود برای سنجش دوام در ۳ مرحله ی پیش از شروع آزمایش، حین انجام آزمایش و پس از ۳۰۰ چرخه ذوب و یخبندان بررسی و با یکدیگر مقایسه شدهاند. بهترین عملکرد در برابر این چرخه ها مربوط به نمونه حاوی ۵/۰ درصد الیاف پلی پروپیلن، ۱ درصد الیاف فولادی و حباب زا می باشد. در این نمونه مدول الاستیسیته دینامیکی نسبی پس از ۳۰۰ چرخه تنها ۵ درصد کاهش یافته است؛ حال آنکه در نمونه فاقد الیاف این میزان به ۳۰ درصد می رسد. همچنین در نمونه حاوی ۵/۰ درصد الیاف شیشه، مدول الاستیستیه دینامیکی نسبی ۱۳ درصد کاهش یافته است و این کاهش در نمونه حاوی ۵/۰ درصد الیاف پلی پروپیلن تقریبا ۶ درصد می باشد. از طرفی دیگر، استفاده از حباب زا می تواند باعث بهبود مدول الاستسیته دینامیکی نسبی تا ۱۲۰ درصد شود. لازم به ذکر است، بررسی هم زمان تغییرات مدول الاستیسیته دینامیکی نسبی و میزان کاهش وزن در یک نمونه میتواند اطلاعات دقیق تری از دوام بتن در برابر چرخه های ذوب و یخبندان را نمایان سازد.

کلیدواژه ها:

بتن با الیاف ترکیبی ، چرخه های ذوب و یخبندان ، مدول الاستیسیته دینامیکی نسبی ، کاهش وزن ، افزودنی حباب زا