نقش داوری حقوقی در رفع اختلافات ورزشی ملی و فرا ملی

جایگاه حقوق داوری در نظام دادرسی ورزشی ایران خالی است و هنوز تشکیلات تخصصی و رسمی در این خصوص وجود ندارد با توجه به اینکه ورزش بصورت یک روتین معمولی و جدا ناپذیر زندگی های امروزه در آمده است و از طرفی در سطح حرفه ای، بنوعی تجارت محسوب می شود، الزام افراد به پای بندی بر تعهداتشان ساز و کاری قضایی یا شبه قضایی می طلبد که طرفین بتوانند در یک بستر انصاف و با طیب خاطر ضمانت اجرای قوی و سهل الوصول تری بر قراردادهایشان داشته باشند. در صحنه ی بین المللی،دیوان داوری بین المللی ورزش، در موارد اختلافی باتوجه به قدرت و نفوذ فراوانی که دارد به سادگی توانسته است تصمیمات خود را علیرغم اینکه با قوانین داخلی ایران تعارض دارد به کرسی عمل بنشاند. صلاحیت دیوان داوری ورزش به شکلی غیرمعمول بدون تصویب مجلس شورای اسلامی در کشور ایران مورد پذیرش قرار گرفته است. مقاله حاضر با بهره گیری از روش تحلیلی و توصیفی و مشاهدات عینی نویسنده به تبیین اصول حاکم بر اختلافات در رفع اختلافات ورزشی پرداخته است. نتایج پژوهش حاکی از آن است که در صحنه ی بین المللی قوانین و مقررات اازام آور بیشتری وجود دارد در حالی که مرجع تخصصی برای رفع اختلافات ورزشی در داخل کشور وجود ندارد و یا موردی و بیشتر از طریق کمیته ها رسیدگی میشود هدف نویسنده بررسی و پیشنهاد روشهای کاربردی در حل اختلافات ورزشی هست زیرا جای تاسیس چنین نهادی بعنوان دیوان داوری ورزش ایران خالی ست.گرچه پیشنهاداتی مطرح شده است اما تا کنون تاسیس نگردیده است. به تازگی معاونت توسعه حل اختلاف قوه قضاییه، داوران حرفه ای خود را تربیت نموده و انشالله شاهد تخصصی شدن داوران حقوقی خواهیم بود و پتانسیل ورود افراد متخصص حقوق ورزشی به سازمان داوری ،وجود دارد.

کلیدواژه ها:

داوری ورزشی ، دیوان داوری ورزش ، حقوق ورزشی ، داوری حقوقی ، کمیته انضباطی ، فدراسیون ورزشی