مدیریت تعارض در مدارس

تعارض منافع موقعیتی است که در آن یک فرد در دوراهی تصمیم گیریهایی قرار میگیرد که یک سوی آن منافع شخصی و در سوی دیگر آن وظایف حرفه ای او است. چنین وضعیتی بیشتر زمانی اتفاق میافتد که این فرد مسئولیت قانونگذاری یا نظارت بر حوزهای را برعهده داشته باشد که خود به عنوان فرد یا یک بنگاه خصوصی در آن حوزه فعالیت اقتصادی داشته باشد. تعارض منافع در برخی بخش ها همچون بهداشت و آموزش و پروش میتواند پیامدهای جدیتری داشته باشد زیرا در شرایط عدم تقارن اطلاعات و با اتحاد ناظر و منظور یا قاعده گذاری بر خود ممکن است سیاستگذاریها در یک حوزه خاص به کلی به انحراف کشیده شوند. از همینرو ورود و مداخله دولت در نقش تنظیم گری و نظارتی در حوزه هایی همچون مدیریت تعارض منافع در آموزش و پرورش اهمیتی دوچندان می یابد. روش تحقیق در این پژوهش از نوع مروری و کتابخانه ای است و با مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است که در این پژوهش به مدیریت تعارض در مدارس پرداخته شد. نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که یکی از مهمترین موقعیتهای تعارض منافع در نظام آموزش و پروش ایران در تاسیس و مدیریت مدارس غیردولتی توسط مدیران همین بخش است. در تجربه مورد بررسی مشاهده می شود که با وضع قوانینی ناظر بر اعضای هیئت مدیره مدارس از این شکل از تعارض منافع پیشگیری میشود. نوع روابط مدارس با موسسات کمک آموزشی و یا آزمونهایی که توسط شرکتهای خصوصی فراهم میشوند نیز می تواند بر اساس مقررات مربوط به تعارض منافع به شکل بهتری تنظیم شود. با جدا ساختن نفع شخصی مدیران از تصمیمات دولتی میتوان تضمین کرد که منافع عمومی دانش آموزان و معلمان در سیاستگذاریها به میزان هرچه بیشتری پررنگتر خواهد شد.