ارزیابی مولفه های کالبدی طراحی شهری در افزایش نیروهای تحرک مستقل و خلاقیت در کودکان

پژوهشگران عصر حاضر در بیان ضرورت های اساسی رشد، بر نقش محیط زندگی کودک و امکانات محیط برای تحرک آزاد و مستقل، گسترش مهارت های بدنی و ایجاد پیوندهای عاطفی و روحی با آن تاکید می کنند. کودکان در محیط های محله و فضای باز شهری برای اولین بار تجربه ی حضور در اجتماع و ارتباط با محیط اطراف را پیدا می کنند. فضاهای شهری، در پذیرش نقشهای مختلف اجتماعی، فرهنگی، شیوه زندگی، تعامل عقاید و نهادینه کردن الگوهای رفتاری کودکان از طریق ارتباط موثر میان آموخته های پیشین با تجارب فعلی در آنها نقش بسزایی دارد و در نهایت منجر به احساس تعلق به محیط، بلوغ فردی و اجتماعی و شناخت از خود می گردد.در طراحی فضاهای شهری مناسب کودکان توجه به نیروهای در جریان کودکان مانند خلاقیت و تحرک مستقل امری ضروری و اجتناب ناپذیر است. بسیاری از تحقیقات نشان می دهد محیط هم به صورت طبیعی و هم ساخته شده در روند رشد خلاقیت، سهم به سزایی دارد. اما نقش محیط های طبیعی بسیار بارزتر است. مطالعات بسیار در زمینه تجربیات انسان در محیط طبیعی، گویای این اصل می باشد که محیط و فضاهای طبیعی، واکنش های مثبتی از لحاظ روان شناسی در انسان ایجاد می کند. مانند کاهش تنش و نگرانی، ایجاد حس رفاه و خوشبختی، فراخوانی آسان تر اطلاعات، مهارت حل خلاقانه مشکلات، رشد و تقویت قدرت تخیل و بر انگیختن حس کنجکاوی که خود از محرک های مهم در امر یادگیری است. همچنین در پژوهش های انجام شده در کشورهای مختلف، عوامل مختلف موثر بر استقلال حرکتی کودکان را معرفی می کند از جمله سه عامل اساسی مکان، زمان و نگرش بزرگسالان را مورد توجه قرار می دهد. سه ویژگی مهم کالبدی تاثیرگذار بر خلاقیت از دیدگاه نظریه پردازان، ویژگی های تنوع، سرزندگی و انعطاف پذیری می باشند. در طراحی شهری جهت ایجاد خلاقیت و پویایی کودکان می توان بااستفاده از عناصر طبیعی فضاها را دوستانه و صمیمانه تر نمود تا کودکان به راحتی از آسایش و سرزندگی کافی برخوردار شوند و بتوانند در فضاهای شهری حضوری فعال داشته باشند. در این پژوهش تمرکز به طور خاص بر روی شناخت تنوع کالبدی و بصری در طراحی فضاهایی برای افزایش تحرک مستقل و خلاقیت کودکان و عوامل تاثیرگذار بر آن می باشد