مقایسه پایداری حرارتی رزین های اپوکسی پخت شده با مشتقات بنزیلیدین بیس-(۴-هیدروکسی کومارین)

در این تحقیق، برای تهیه رزین اپوکسی با کارایی بالا و پایداری حرارتی عالی از مشتقات بنزیلیدین بیس-(۴-هیدروکسی کومارین) به عنوان عامل پخت استفاده شد. برای این منظور ۴ مشتق بنزیلیدین بیس ۴-هیدروکسی کومارین با استفاده از کاتالیست نانوکامپوزیت پلیمری ۲–آمینو فنول/طارونه نخل سنتز گردید. به منظور بررسی ریخت شناسی رزین اپوکسی پخت شده از روش میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) استفاده شد. مقایسه پارامترهای دمای شروع تخریب، بازده کربن باقیمانده و پارامترهای سینتیکی برای ارزیابی پایداری حرارتی رزین اپوکسی پخت شده با استفاده از آنالیز وزن سنجی حرارتی(TGA) انجام شد. نتایج نشان داد که رزین اپوکسی پخت شده با مشتق ۳و'۳-(۴-نیترو بنزیلیدین)- بیس-(۴-هیدروکسی کومارین) دمای شروع تخریب و بازده کربن بالاتری نسبت به سایر مشتقات دارد. پس از مشتق ۴-نیترو به ترتیب مشتقات دارای ۴-کلرو، ۴- فلوئورو و ۴-متیل، پایداری حرارتی بالاتری دارند. بنابراین می توان گفت که گروه نیترو پایداری حرارتی بالاتری را نسبت به کلر، فلوئور و متیل برای رزین اپوکسی پخت شده فراهم کرده است. مشتقات بنزیلیدین ۴-هیدروکسی کومارین به دلیل دارابودن حلقه های آروماتیک، پایداری حرارتی بالایی را برای رزین اپوکسی پخت شده به ارمغان می آورند.

کلیدواژه ها:

پایداری حرارتی