تاثیر ۸ هفته تمرینات عملکردی آب و خشکی بر تعادل و حس عمقی مچ پای کودکان فلج مغزی دایپلژی

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 229

فایل این مقاله در 21 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_OEPPA-17-1_006

تاریخ نمایه سازی: 12 خرداد 1403

چکیده مقاله:

زمینه و هدف: کودکان مبتلا به فلج مغزی اسپاستیک از لحاظ حرکتی و تعادل دارای مشکلات فراوانی هستند. ساختار کج قامت کودکان فلج مغزی اسپاستیک، عملکرد تعادل را مختل می کند. به دلیل وجود تنش دائمی عضلانی در این افراد یک اسپاسم دائمی در عضلات فلکسور آنها دیده میشود. این شرایط همراه با دیگر ویژگیهای بیماری، افراد را در یک حالت فقر حرکتی قرار میدهد. اخیرا تمرین در آب و خشکی در هر دو عرصه ی ورزش و توانبخشی در میان عموم و به خصوص افراد دارای محدودیت حرکتی محبوبیت بسیاری را پیدا کرده است. هدف از انجام این مطالعه، بررسی تاثیر پروتکل تمرینی ترکیب تمرینات آب و خشکی بر تعادل و حس عمقی اندام تحتانی کودکان فلج مغزی دایپلژی بود. مواد و روش ها: تعداد ۳۰ کودک فلج مغزی دایپلژی توسط نمونه گیری در دسترس انتخاب شده و به صورت تصادفی به دو گروه ۱۵ نفره تجربی (سن: ۶۳/۱±۳۳/۹ سال، قد: ۰۶/۰±۳۲/۱ متر، وزن: ۶۳/۳±۸۸/۳۳ کیلوگرم) و کنترل (سن: ۳۰/۱±۴۶/۹ سال، قد: ۰۵/۰±۳۰/۱ متر، وزن: ۵۲/۳±۰۴/۳۲ کیلوگرم) تقسیم شدند. به منظور ارزیابی تعادل ایستا یا تعادل ایستادن دینامیکبا استفاده از تست رساندن عملکردی، به منظور ارزیابی تعادل پویا از تست زمان برخاستن و راه رفتن، و ارزیابی حس عمقی مفصل (دورسی فلکشن) قبل و بعد از انجام تمرینات استفاده شد. گروه تجربی تمرینات روی زمین شامل تمرینات قدرتی، تمرینات تعادلی و تمرینات عملکردی و تمرینات در آب را به مدت ۸ هفته و به صورت ۴ جلسه در هفته انجام دادند. برای آنالیز داده ها از آزمون های تجزیه و تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر دو راهه در سطح معنی داری (۰۵/۰≥p) استفاده شد. نتایج: بعد از انجام ۸ هفته تمرینات ترکیبی آب و خشکی، بهبود معنی داری در آزمون تعادل رساندن عملکردی (۰۵/۰>p) و حس عمقی مفصل مچ پا (۰۰۱/۰=p) و همچنین کاهش معنی داری در زمان تست برخاستن و راه رفتن مشاهده شد (۰۰۱/۰=p). در هیچ یک از متغیرهای گروه کنترل تفاوت معنی داری مشاهده نشد (۰۵/۰˃ p). نتیجه گیری : نتایج مطالعه حاضر نشان داد که انجام تمرینات قدرتی، آب درمانی، عملکردی و تعادلی به صورت ترکیبی و در کنار هم، احتمالا می تواند اثر بهتری بر بهبود تعادل، حس عمقی و در نهایت عملکرد حرکتی و راه رفتن کودکان داشته باشد همچنین انجام تمرینات ترکیبی آب و خشکی می تواند تعادل و حس عمقی مچ پای کودکان فلج مغزی دایپلژی را بهبود بخشد و بوسیله بهبود تعادل و حس عمقی این کودکان می توان مشکلات حرکتی و زمین خوردن این کودکان را کاهش داد و گامی موثر در بهبود سلامتی و شیوه زندگی این کودکان برداشت. بنابراین انجام این تمرینات ترکیبی به مربیان و درمانگران توصیه می گردد.

نویسندگان

حمید عباسی بافقی

گروه علوم ورزشی، دانشگاه یزد، یزد، ایران

حسین قاسم شریفی

گروه علوم ورزشی، دانشگاه یزد، یزد، ایران

سعید عابدین زاده

گروه علوم ورزشی، دانشگاه یزد، یزد، ایران

رضا شریفاتپور

گروه علوم ورزشی، دانشگاه یزد، یزد، ایران