بیابان لوت، میراثی ارزشمند با فلور میکروبی منحصربهفرد و لزوم حفاظت از آن (بخش سوم: دیاتومه ها)

بیابان ها، حدود یک سوم سطح کره زمین را اشغال کرده اند و با وجود تفاوت هایی که ازنظر اقلیمی، فیزیکی و زیستی دارند، در تعدادی از ویژگی ها مشترک هستند. همه بیابان ها خصوصیاتی مانند خشکی بسیار زیاد، رطوبت بسیار کم هوا، میزان اندک بارندگی، سرعت بالای وزش باد و درجه حرارت فوق العاده (بالا یا پایین)، پوشش گیاهی اندک، خاک سست و فقیر از مواد آلی، فرسایشیافته یا کمتر توسعهیافته دارند. منطقه با پتانسیل تعرق بالا و مقادیر بسیار کم آب بر است و مدت زمان تابش آفتاب در آن بسیار طولانی است. توپوگرافی زمین ناهموار است و به ویژه تپه های شنی روان در منطقه مشهود است. بیابان زایی در کل کره زمین در حال افزایش است و مهم ترین عامل آن دست کاری انسان در طبیعت است (Saxena & Saxena, ۱۹۹۰-۹۱).مطالعات روی جنبه های مختلف بیابان مورد توجه گروه متنوعی از پژوهشگران ازجمله ژئومرفولوژیست ها، حافظان محیط زیست، گیاه شناسان، جانورشناسان، خاک شناسان، اکولوژیست ها، زمین شناسان و متخصصان هواشناسی است (Meena, ۲۰۰۰).