طراحی مدل توسعه مهارت های پرسشگری مبتنی بر بوم مدرسه در دانش آموزان دوره ابتدایی

هدف از پژوهش حاضر طراحی مدل توسعه مهارت های پرسشگری در دانش آموزان دوره ابتدایی استان خراسان رضوی مبتنی بر بوم مدرسه است. برای پاسخ به این سوال در بخش کیفی از روش پژوهش نظریه داده بنیاد و با رویکرد کیفی استفاده شده است. برای تحلیل داده ها از نرم افزار ۲۰۲۰ MaxQDA استفاده شد. روش نمونه گیری، از نوع هدفمند که در مجموع با انجام ۱۰ مصاحبه با اساتید و خبرگان حوزه های مدیریت آموزش به اشباع رسید. در بخش کیفی پس از انجام مصاحبه ها و فرایندهای کدگذاری تعداد ۲۱۷ کد باز شامل ۱۱ کد برای بازیگران، ۳۷ کد برای شرایط علی، ۱۲ کد برای پدیده، ۳۳ کد برای زمینه، ۴۵ کد برای شرایط مداخله گر، ۴۹ کد برای راهبرد، ۳۰ کد برای پیامد در کدگذاری اولیه شناسایی شدند که پس از تبدیل شدن به مقوله های فرعی و مقوله های اصلی این تعداد کاهش یافتند. نه مقوله اصلی به عنوان راهبردهای موثر شناسایی شدند که شامل تقویت دانش آموزان؛ توانمندسازی والدین؛ توانمندسازی معلمین؛ تغییر در نحوه تدریس و آموزش؛ برنامه ریزی مناسب ملی در راستای تقویت مهارت دانش آموزان (مخصوصا پرسشگری)؛ رشد بستر فکری و فرهنگی مدارس؛ توانمندسازی و افزایش قدرت مدارس در آموزش؛ بسترسازی برای پرسشگری در مدارس و رشد فرهنگ پرسشگری در جامعه بود. این راهبردها دارای ۴۹ کد باز بودند. عللاوه بر این در این پژوهش شرایط علی، زمینه ای، مداخله گر، بازیگران و پیامدهای مدل ارائه شد.

کلیدواژه ها:

پرسشگری ، بوم مدرسه ، مهارت پرسشگری ، راهبردهای توسعه پرسشگری ، رشد بستر فکری