ارائه الگوی ساختاری سلامت ورزشکاران حرفه ای زن براساس بهشیاری و سبک های دفاعی با میانجیگری خودشناسی انسجامی

هدف پژوهش حاضر، ارائه الگوی ساختاری پیش بینی سلامت ورزشکاران حرفه ای بر اساس بهشیاری و سبک های دفاعی با میانجی گری خودشناسی انسجامی بود. این مطالعه توصیفی از نوع همبستگی بوده که برای تجزیه وتحلیل اطلاعات، از روش معادلات ساختاری استفاده شد. جامعه آماری شامل ورزشکاران حرفه ای خانم در رشته ورزشی کاراته در رده سنی ۱۹ تا ۳۵ سال در منطقه های ۱ و ۲ شهر تهران در زمستان ۱۴۰۱ بودند که از میان آنها ۲۰۰ نفر به صورت تصادفی انتخاب شدند و پرسش نامه های سبک های دفاعی آندرز و همکاران (۱۹۹۳)، بهشیاری، توجه و هوشیاری (براون و رایان، ۲۰۰۳)، خودشناسی انسجامی (قربانی و همکاران،۲۰۰۸)، سوالات مربوط به حیطه سلامت جسمانی و سلامت روانی پرسشنامه کیفیت زندگی (سازمان بهداشت جهانی، ۱۹۹۶) پاسخ دادند. داده‎های به دست آمده با روش تحلیل معادلات ساختاری و نرم افزار AMOS۲۴ تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد همه شاخص های برازندگی حاصل از تحلیل از برازش قابل قبول مدل ساختاری با داده های گردآوری شده حمایت می کنند. مکانیزم های دفاعی روان آزرده و رشد نایافته به صورت منفی و مکانیزم های دفاعی رشدیافته به صورت مثبت و معنادار سلامت روانی و جسمانی را در ورزشکاران حرفه ای پیش بینی می کند (۰۰۵/۰= p). بهشیاری به صورت مثبت و معنادار سلامت روانی و جسمانی را در ورزشکاران حرفه ای پیش بینی می کند (۰۰۴/۰= p). رابطه بین خودشناسی انسجامی با سلامت روانی و جسمانی مثبت و معنادار است (۰۰۱/۰= p). خودشناسی انسجامی در ورزشکاران حرفه ای رابطه بین مکانیزم دفاعی روان آزرده و رشد نایافته با سلامت روانی و جسمانی را به صورت منفی و رابطه بین مکانیزم دفاعی رشدیافته و بهشیاری با سلامت روانی و جسمانی را به صورت مثبت و معنادار را میانجیگری می کند. نتایج پژوهش حاضر می تواند مورداستفاده مشاوران، روان شناسان و متخصصان سلامت و تندرستی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

سلامت روانی و جسمانی ، بهشیاری ، سبک های دفاعی ، خودشناسی انسجامی