مصالح آگزتیک با پواسون منفی و کاربرد آن ها در مهندسی عمران

امروزه یکی از مسائل دارای اهمیت در صنعت، شکست قطعات بر اثر رشد ترک می باشد. از بین ابزار مخاسباتی عددی در نظریه های محیط پیوسته، امروزه روش المان محدود توسعه یافته به دلیل خصوصیت هایی اعم از استقلال ترک از شبکه، عدم احتیاج به شبکه بندی از نو و ... به عنوان ابزاری کارآمد در زمینه ی شبیه سازی ترک مطرح می باشد. با توجه به مکانزیم اثر آگزتیک، که هندسه های مختلفی مانند ری اینترنت، آنتی تتراکایرال و ساعت شنی و ... را داراست، وقتی تحت فشار در امتداد جهت عمودی قرار می گیرد، به طرف داخل می رود که این کار منتهی به فشرده گردیدن دو محوری فوم و ازدیاد سختی، استحکام و قابلیت جذب انرژی می شود. تحقیقات حاضر می تواند در جهت شناخت کاربرد و بهبود این ساختارها در جهت کاربرد آن ها کمک شایانی به پژوهش های آینده نماید. در این مقاله به بررسی جامعی از ساختارها، خصوصیات منحصر به فرد و کاربرد مواد آگزتیک خصوصا در حوزه عمران پرداخته شده است. علاوه بر این، برخی از آخرین پیشرفت هایی که در مورد این موواد انجام شده بیان می شود. مواد با نسبت پوآسون منفی پتانسیل بسیار زیادی برای استفاده در سازه های مختلف مانند سازه های سبک و یا کاربردهای بایومتریال دارند.

کلیدواژه ها:

مصالح آگزتیک ، پواسون منفی ، شل پذیری و مقاومت ، جذب انرژی