برنامه ریزی و سیاستگذاری سکونتگاه های روستایی پایدار

مروزه باتوجه به اهمیت همه جانبه که پایداری به عنوان پارادایم حاکم در موضوع توسعه بدست آورده, پرداختن به توسعه پایدار کالبدی روستایی کاری در خور ویژه است. عواملی همچون ارتفاع, شیب, ساختار زمین شناسی, گسل, منابع آب, خاک, پوشش گیاهی و کاربری اراضی, راه های دسترسی, فاصله سکونتگاه ها و غیره, بسترهای بسیارمناسبی برای پایداری کالبدی بشمار می آید و نقش موثرتری نسبت به سایر عوامل دارند, پایداری روستایی به عنوان هدف توسعه و یا راهبرد دستیابی به آن در بسیاری از کشورهای جهان بویژه کشورهای در حال توسعه که بخش قابل توجهی از جمعیت آنها در روستاها زندگی می کنند مورد تاکید است. با توجه به نقش برنامه ریزی در دستیابی به توسعه و درنظر گرفتن این مطلب که برنامه ریزی به عنوان یک فرایند دارای مراحل مختلفی از جمله تهیه برنامه, اجرا, نظارت و ارزیابی می باشد, اتخاذ یک سیاست مشخص ضروری می-باشد. با در نظر گرفتن راهبردهای مختلف در زمینه توسعه روستایی از جمله توسعه روستایی یکپارچه و توسعه روستایی پایدار, راهکارهای متفاوتی نیز قابل طرح ریزی است. در تحقیق حاضر بر این نکته تاکید شده است که دستیابی به پایداری از طریق سازماندهی یک نظام سلسله مراتبی سکونتگاهی که در آن هر یک از سکونتگاه ها نقش و کارکرد خود را به خوبی انجام می دهند, امکان پذیر می باشد, و راهبرد پایداری کالبدی سکونتگاه های روستایی در چهارچوب نظام سیاسی, اقتصادی و اجتماعی منطقه منطبق با ویژگی های جاذبه های طبیعی شهرستان میسر خواهد بود.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی ، سکونتگاه ، سکونتگاه روستایی ، پایدار