تاثیر ایمان و ارکان آن بر تکامل نفس

سال انتشار: 1395
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 205

نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_NJJZ-1-112_002

تاریخ نمایه سازی: 5 خرداد 1403

چکیده مقاله:

ایمان به معنای اعتقاد و تسلیم قلبی یقینی، به همراه گرایش و پای بندی و علاقه به متعلقاتش است که بر ارکان یا ستون هایی مانند یقین، عدل، صبر و جهاد استوار می باشد. ایمان راسخ که از نظر فلسفی به درجه یقین بالمعنی الاخص رسیده و در نفس رسوخ کرده، یکی از موثرترین عوامل روند استکمال نفس هم در قوه نظری در ادراک معارف و حقایق هستی و هم در استکمال قوه عملی در انجام وظایف، محسوب می شود. نفس بدون ایمان نه تنها هرگز نمی تواند به تکامل حقیقی برسد؛ بلکه ممکن است تا سرحد نفس حیوانیت هم تنزل یابد؛ زیرا ایمان با تصدیق و تسلیم و پای بندی خود به متعلقاتش از یک طرف در اطمینان و انتخاب صحیح و پایبندی و محبت و اراده نفس و با ارکانش و نیز ویژگی هایش از سوی دیگر، در استواری و تعادل و منحرف نشدن و نلغزیدن نفس در سیر استکمال نفس، نقش اساسی دارد؛ یعنی تمام آن چه نفس در مسیر تکامل بدان ها نیاز دارد.بررسی آیات و روایات در این زمینه و نیز بررسی شخصیت انسان هایی که هم در تکامل نفس و هم در ایمان سرآمد بوده اند، تاییدی محکم بر نقش موثر ایمان و ارکان آن بر تکامل نفس است.

نویسندگان

ابراهیم علی پور

عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی؛ مدیرگروه فلسفه و کلام پژوهشگاه جامعهالزهراء س

فاطمه زارع بیدکی

لیسانس رشته الهیات گرایش علوم قرآن و حدیث از دانشگاه یزد دانشگاه الهیات میبد؛ استاد و پژوهشگر سطح ۳ رشته فلسفه جامعه الزهراء س