ارائه مدل بهبود وضعیت فرهنگی در فوتبال ایران

این پژوهش با هدف ارائه مدل بهبود وضعیت فرهنگی فوتبال ایران انجام شد. روش پژوهش به صورت کیفی و با رویکرد داده بنیاد بود. جامعه آماری شامل؛ اساتید هیئت علمی دانشگاه ها و خبرگان شاغل در سازمان های فرهنگی و ورزشی بودند. از روش نمونه گیری هدفمند و با تکنیک گلوله برفی استفاده گردید. ابزار این پژوهش مصاحبه نیمه ساختاری بود که تا مرحله اشباع نظری ادامه یافت (۱۶ نفر). برای روایی و پایایی، از روش اطمینان پذیری، تعمیم پذیری و اتکاپذیری استفاده شده است. داده های حاصل از مصاحبه ها به صورت سه مرحله ای کدگذاری شدند. در نهایت با انتخاب مقوله اصلی و ارتباط آن با سایر مقوله ها در محورهای: شرایط علی، شرایط زمینه ای، شرایط مداخله گر، راهبردها و پیامدها، مدل پژوهش ارائه شد. از مهمترین استراتژی ها و راهبردهای به دست آمده می توان به ۱) تربیت نیروی انسانی متعهد و متخصص، ۲) قانونمندی و ساختارسازی فرهنگی در فوتبال، ۳) ترویج ارزشهای دینی و انقلابی در فوتبال، و ۴) الگوسازی فرهنگی در فوتبال، و همچنین ۱) ارتقاء سلامت و امنیت جامعه، ۲) کارکرد فرهنگی چهره های مشهور فوتبالی در سطح کشور، ۳) کاهش چالش های اخلاقی و فرهنگی، و ۴) ارتقاء روحیه دینی و اسلامی به عنوان پیامدهای بهبود وضعیت فرهنگی در فوتبال ایران بودند. در پایان نیز الگوی پارادایمی نهایی بهبود وضعیت فرهنگی در فوتبال ایران شکل گرفت.

کلیدواژه ها:

مدل ، بهبود وضعیت فرهنگی ، فوتبال ایران