تبیین مدل موانع اجرای خط مشی در کمیته ملی پارالمپیک با رویکرد ساختاری تفسیری

هدف پژوهش، تبیین مدل موانع اجرای خط مشی در کمیته ملی پارالمپیک با رویکرد ساختاری تفسیری بود. روش تحقیق، توصیفی-پیمایشی و به لحاظ هدف کاربردی بود. داده های تحقیق به صورت میدانی و به شیوه آمیخته (کیفی و کمی) جمع آوری شد. در بخش کیفی، ۱۵ نفر از خبرگان به صورت هدفمند، با بهره گیری از روش گلوله برفی انتخاب شدند. در بخش کمی جامعه آماری شامل مسئولین و کارشناسان کمیته ملی پارالمپیک ایران و مدیران فدراسیون های رشته های ورزشی پارالمپیکی، برابر با ۶۶ نفر بودند. به دلیل محدود بودن اعضا، به صورت تمام شمار به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار تحقیق، پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی آن توسط اساتید مدیریت ورزشی و پایایی آن ضمن کدگذاری مجدد توسط دو کدگذار، با آزمون آلفای کرونباخ تایید شد (۸۹/۰=α) و برای ساختاردهی موانع از تکنیک مدلسازی ساختاری تفسیری استفاده شد. یافته ها نشان داد ۴۵ مانع در قالب ۱۱ مانع اصلی در حیطه های فردی، سازمانی، خط مشی و پیرامونی مانع اجرای موفق خط مشی های کمیته ملی پارالمپیک می شوند. براساس یافته ها موانع در پنج سطح ساختاردهی شدند و مادی و اقتصادی پاراورزشکاران و موانع مربوط به مجریان خط مشی در قاعده مدل قرار گرفتند. می توان گفت تمهیدات و تدابیری برای کاهش هزینه های پرداختن افراد معلول به ورزش و توانمندسازی مجریان خط مشی ها، به رفع موانع اجرای خط مشی های کمیته ملی المپیک کمک خواهد کرد.

کلیدواژه ها:

کمیته ملی پارالمپیک