بررسی تربیت جنسی در نوجوانی از نگاه نهج البلاغه ( یک دانشمند معاصر اسلامی ویک دانشمند معاصر خارجی )

تربیت جنسی به معنای هدایت و کنترل امیال جسمانی، شکوفاسازی عفت و خودکنترلی در جهت مطلوب است. تربیت اسلامی بر اساس مبانی، اهداف و اصول خود، راه و روش هایی را ارائه می کند، بدین گونه که عواطف طبیعی، غریزی و نشئت گرفته از خود را به کنترل درآورده و به استفاده صحیح از آنها مبادرت می ورزد و از آنها پلی به معنویات می زند. از نظر تربیت اسلامی، غرایز جنسی نشانه پلیدی، ناپاکی و نگرانی نیست تا اسلام آن را به نظر گناه بنگرد. دید تربیت اسلامی، برخلاف دید مرتاضانی است که مسائل جنسی و جنبه های مادی و ثروت را پلید بدانند؛ بلکه آنها را مایه تربیت زندگی رونق و جلا دهنده آن به حساب می آورد

کلیدواژه ها:

تربیت جنسی ، روش های تربیتی ، اسلام