نقش مثبت نگر بر تاب آوری و بهزیستی روانشناختی دانش آموزان

هدف از این پژوهش بررسی نقش مثبت نگر بر تاب آوری و بهزیستی روانشناختی دانش آموزان بوده است . طرح این پژوهش از نوع توصیفی - همبستگی می باشد. جامعه ی آماری این پژوهش کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه اول شهر نجف آباد که در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ مشغول به تحصیل بودند. به همین منظور تعداد ۱۵۰ نفر از دانش آموزان مقطع متوسطه اول شهر نجف آباد به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش از سه مقیاس مثبت نگری خدایاری فرد و همکاران (۱۳۹۳)، پرسشنامه بهزیستی روان شناختی ریف (۱۹۹۸) و پرسشنامه تاب آوری کانر و دیویدسون (۲۰۰۳) بوده است . برای تحلیل دادهها از رگرسیون چنده متغیره استفاده شد. نتایج نشان دادند که بین مثبت نگر با تاب آوری در دانش آموزان رابطه ی مثبت و معنی دار وجود دارد همچین نتایج نشان داد بین مثبت نگر با بهزیستی روانشناختی در دانش آموزان رابطه ی مثبت و معنی دار وجود دارد. سطح معنی داری در این پژوهش ۰۰۱/۰ بود. با توجه به یافته های پژوهشی با آموزش مثبت نگر و تلاش در جهت درونی سازی تاب آوری می توان دانش آموزان از بهزیستی روانشناختی در هنگام مواجهه با رویدادهای تنش زا را افزایش داد.

کلیدواژه ها:

مثبت نگر ، تاب آوری ، بهزیستی روانشناختی ، دانش آموزان