ارایه روش نوین در اندازه گیری میزان چرخش تی بیا در بالغین

۸۶۱/۰پیش زمینه: چرخش تی بیا عبارت از چرخش طبیعی محور مفصل دیستال تی بیا نسبت به محور مفصل پروگزیمال تی بیا حول محور طولی آن می باشد. هدف از انجام این مطالعه ارائه روشی برای اندازه گیری چرخش تی بیا با کمک سی تی اسکن بود. مواد و روش ها: یک مطالعه تشخیصی بر روی ۶۴ داوطلب بالای ۱۶ سال با میانگین سنی ۷/۳۲ سال در یک مرکز تصویربرداری انجام گردید. به منظور تعیین چرخش تی بیا، سی تی اسکن ساق در آزمودنی ها انجام شد. برش های مناسب پروگزیمال و دیستال جهت تعیین چرخش تی بیا انتخاب شدند. پس از تعیین خط مرجع پروگزیمال تی بیا توسط یک پزشک برش های مربوطه به تعداد لازم بر روی کاغذ چاپ و در اختیار چهار پزشک قرار گرفت. پزشکان با ۲ روش مختلف، در دو نوبت با فاصله یک ماه خط مرجع دیستال تی بیا را رسم نمودند، آنگاه زاویه ایجاد شده بین این دو خط توسط یک پزشک اندازه گیری شد. ضریب همبستگی بین مقادیر به دست آمده تعیین و میزان تکرارپذیری هر یک از این روش ها محاسبه گردید. یافته ها: در روش اول ضریب همبستگی بین مقادیر به دست آمده توسط پزشکان مختلف ۸۶۱/۰و در روش دوم ۸۶۳/۰؛ و ضریب تکرارپذیری هر دو روش ۸۶۸/۰ بود. نتیجه گیری: با توجه به همبستگی بالا در روش دوم می توان از این روش در بدشکلی فیبولا جهت تعیین میزان چرخش تی بیا استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

تی بیا ، چرخش ، سی تی توموگرافی