بدجوش خوردگی و جوش نخوردگی شکستگی های بالای بازو

۴۰شکستگی های بالای بازو در افراد مسن شایع می باشد. ۵-۴% شکستگی های اسکلت را شکستگی بالای بازو تشکیل می دهند. ۲۰% از شکستگی های بالای بازو نیاز به درمان جراحی دارند. اگر ۲ تا ۳ ماه پس از درمان، حرکت در محل شکستگی دردناک باشد، جوش نخوردگی؛ و اگر زاویه و چرخش بیش از ۴۰ درجه و جابه جایی بیش از ۱۰ میلی بین قطعات شکستگی باشد، آن را بدجوش خوردگی می نامند. عوامل مساعد کننده بدجوش خوردگی و جوش نخوردگی به درمان قبی، بیمار و نوع و رفتار شکستگی ارتباط دارد. بررسی بالینی و پرتونگاری و سی تی اسکن برای تشخیص بدجوش خوردگی و جوش نخوردگی ضروری است. دخالت جراحی برای درمان این دو عارضه، به محدودیت حرکت، درد و اختلال در عملکرد عضو بستگی دارد. تصمیم گیری درباره ثابت کردن داخلی و پیوند استخوان جوش نخورده و استئوتومی اصلاحی باید به فراخور بیمار و درخواست او انجام شود. نتیجه درمان به دقت در تکنیک عمل و انتخاب صحیح بیمار بستگی دارد. جراحی جایگزینی در این موارد نتایج درخشانی ندارد. در نهایت پیشگیری از بدجوش خوردگی و جوش نخوردگی نتایج بهتری نسبت به جراحی ترمیمی ثانوی دارد.

کلیدواژه ها:

هومروس ، شکستگی های هومروس ، شکستگی های بدجوش خورده ، شکستگی های جوش نخورده