استفاده از پلاک تیتانیوم در شکستگی های متاکارپ و فالانکس

پیش زمینه: شکستگی انگشتان شامل متاکارپ و فالانکس ها از شکستگی های شایع اندام فوقانی می باشد که در حوادث ورزشی و صنعتی ایجاد می شود. یکی از روش های درمان شکستگی های ناپایدار استفاده از پلاک می باشد و هدف از انجام این مطالعه بررسی نتایج استفاده از پلاک های تیتانیومی در درمان این شکستگی ها و عوارض آن بود.مواد و روش ها: در یک کارآزمایی بالینی، ۲۹ بیمار با ۴۸ شکستگی شامل ۲۱ شکستگی متاکارپ و ۲۷ شکستگی انگشت بین سال های ۱۳۸۵-۱۳۷۸در یک مرکز درمانی اصفهان تحت عمل جراحی قرار گرفتند. میانگین سنی بیماران ۲۷ سال (۵۳-۱۴) و تمام موارد ناپایدار بودند. ۲۸ مورد اطراف مفصلی و ۲۰ مورد تنه استخوان بودند. میانگین زمان پیگیری ۱۷ ماه (۵۲-۶ ماه) بود و دامنه حرکت و عملکرد انگشتان بررسی شدند.یافته ها: همه بیماران تا یک ماه بعد از جراحی، هر هفته و سپس هر دو هفته تا سه ماه و بعد از آن هر سه ماه پیگیری شدند. نتایج براساس مجموع حرکات فعال انگشتان بررسی شد که در ۳۹ مورد عالی (۲۲۱ درجه)، ۸ مورد خوب (۲۲۰-۱۲۱ درجه) و یک مورد بد (

کلیدواژه ها:

استخوان های متاکارپ ، انگشتان ، شکستگی های استخوان ، آسیب های دست ، تثبیت شکستگی داخلی