شکستگی های دیستال رادیوس با اوستئوپروز در بیماران مسن

پیش زمینه: شکستگی دیستال رادیوس شایع ترین شکستگی در زنان یائسه مسن می باشد و احتمال وقوع در ۱۵% است. شواهد موجود نشان می دهد که بین اوستئوپروز و شکستگی دیستال رادیوس ارتباط وجود دارد. اوستئوپروز را با انجام تست تراکم استخوان مرکزی (مهره و هیپ) به روش «دگزا» می توان تشخیص داد. پایین بودن تراکم مهره یا هیپ زنگ خطر مهمی برای احتمال شکستگی های مهره ها، انحراف ستون مهره ها و شکستگی های هیپ در آینده نزدیک می باشد. در حال حاضر بررسی های لازم برای تشخیص اوستئوپروز در زنان مسن دچار شکستگی دیستال رادیوس به طور روتین انجام نمی شود. هدف از این مطالعه، بررسی ارتباط شکستگی دیستال رادیوس با تراکم استخوان در هیپ و مهره و بررسی احتمال نیاز به غربال گری برای اوستئوپروز در زنان مسن مبتلا به شکستگی دیستال رادیوس می باشد.مواد و روش ها: این مطالعه آینده نگر در بیمارستان امام رضا (ع) در یک دوره دو ساله بین سال های ۱۳۸۳و ۱۳۸۴ در مشهد انجام شد. ۱۰۴ زن (با سن متوسط ۶۶/۹ سال) مبتلا به شکستگی دیستال رادیوس با تست تراکم استخوان مورد مطالعه قرار گرفتند. برای کسانی که اوستئوپروز تشخیص داده شد، داروی فسفونامید تجویز گردید و دو سال پس از درمان مجددا تست تراکم استخوان انجام شد.یافته ها: در ۸۷ (۸۳/۶۵%) بیمار میانگین نمره t مهره ۱/۰۶+۲/۱۰- بود و ضعف استخوانی وجود داشت، به طوری که اوستئوپروز در ۴۶ مورد (۴۴/۲۳%) و اوستئوپنی در ۴۱ بیمار (۳۹/۴۲%) دیده شد و ۱۷ مورد (۱۶/۲۳% ) استخوان طبیعی داشتند. در ۴۶ بیمار تحت درمان، تراکم استخوان، میانگین نمره t مهره در شروع درمان ۰/۲۳+۲/۸۸-، و بعد از دو سال ۰/۳۲+۲/۵۵- بود (۰/۰۱>p < /em>).نتیجه گیری: از آنجا که حدود نیمی از زنان بالای ۵۵ سال مبتلا به شکستگی دیستال رادیوس اوستئوپروز در هیپ داشتند انجام تست های تشخیصی برای اوستئوپروز به صورت روتین در بین در این گروه از بیماران توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

اوستئوپروز ، شکستگی کالیس ، رادیوس ، تراکم استخوان