بررسی نتایج درمانی آرتریت سپتیک هیپ نوزادان در شمال کشور

چکیده مقدمه و هدف: آرتریت سپتیک یکی از عفونت های مهم در دوره کودکی است که عوارض بالایی دارد. با توجه به نادر بودن این حالت در نوزادان و کم بودن نشانه های آن، تشخیص آرتریت سپتیک در نوزادان مشکل و پیش آگهی آن به طور عمده تحت تاثیر تشخیص زود هنگام و عدم تاخیر در درمان است. بنابراین، هدف این مطالعه بررسی نتایج درمان آرتریت سیپتیک هیپ نوزادان در بیمارستان های دانشگاهی در سال های ۱۳۸۰ تا ۱۳۹۵ بود. روش اجرا: در این مطالعه توصیفی- مقطعی، پرونده نوزادانی که در سال های ۱۳۸۰ تا ۱۳۹۵، در دو بیمارستان آموزشی شمال ایران، به علت ابتلا به آرتریت سپتیک هیپ نوزادان بستری شده بودند، بررسی شد. اطلاعات پرونده نوزادان بر اساس شاخص های دموگرافیک و یافته بالینی و آزمایشگاهی، در چک لیست ثبت شد. همچنین با تماس تلفنی و یا درخواست حضوری از افراد، وجود عارضه در نوزدان بررسی شد. نتایج: بیشترین بخش مفصل هیپ که با آرتریت سپتیک درگیر شد، مفصل هیپ چپ (۲/۷۲ درصد) بود. همچنین، بیشترین باکتری های عامل عفونت در میان نوزادان، کلبسیلا (۵۰ درصد)، اشرشیاکلی (۲/۲۲ درصد) و استافیلوکوکوساورئوس (۸/۲۷ درصد) بود. نتایج نشان داد که ۵۰ درصد از نوزدان بدون هیچ عارضه ای به طور کامل درمان شدند، ۱/۱۱ درصد پس از ترخیص، دچار لنگش در پای راست و ۹/۳۸ درصد دچار لنگش در پای چپ شدند (۶۱۵/۰p=). نتیجه گیری: عوارض ناشی از عفونت مفصل هیپ نوزادان بسیار بالا است. پیشنهاد می شود با تشخیص زودهنگام و درمان بهنگام، در کاهش عوارض این بیماری اقدام شود. واژگان کلیدی: آرتریت سپتیک، نوزادان، مفصل هیپ، عفونت، درمان، مطالعه گذشته نگر

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی:آرتریت سپتیک ، نوزادان ، مفصل هیپ ، عفونت ، درمان ، مطالعه گذشته­نگر