شکستگی های بین تروکانتری ناپایدار

شکستگی بین تروکانتری همچنان یکی از آسیب های شایع در ارتوپدی است که بار مالی زیادی را به خانواده تحمیل می نماید. استاندارد درمانی آن ثابت کردن داخلی و راه اندازی هر چه سریع تر بیمار می باشد. در راستای تحقق این هدف DHS به طور شایع استفاده می شود و با موفقیت بالایی در درمان موارد پایدار این شکستگی ها همراه است اما در موارد ناپایدار عوارض نسبتا بیشتری را به همراه دارد. قرار دادن پیچ اصلی در مرکز و عمق سر فمور، در کاهش شکست درمانی بسیار مهم است. اینکه آیا فوایدی که به طور نظری برای میله اینترامدولاری و پلاک جانبی مطرح می کنند می تواند توجیه کننده قیمت بالای این وسایل باشد، هنوز نامشخص است.

کلیدواژه ها:

شکستگی های هیپ ، شکستگی بین تروکانتری ، شکستگی