نتایج درمان شکستگی سوپراکندیلار هومروس تیپ II در کودکان: گچ گیری در مقابل پین گذاری

هدف: رویکرد جراحان ارتوپدی برای پین گذاری شکستگی های سوپراکوندیلار تیپ II با روش بسته، رو به افزایش است. در این مطالعه، نتیجه درمان جااندازی بسته و گچ گیری در مقایسه با پین گذاری بررسی می شود.روش: در یک مطالعه مقطعی گذشته نگر، ۳۹ کودک ۳ تا ۱۱ ساله مبتلا به شکستگی سوپراکوندیلار تیپ II گارتلند که تحت درمان با جااندازی بسته و پین گذاری و جااندازی بسته و گچ گیری قرار گرفته بودند، به روش نمونه گیری غیرتصادفی آسان با استفاده از اطلاعات دموگرافیک و اندازه گیری زاویه باومن، در مدت بستری در بیمارستان و ۴ هفته پیگیری، مورد ارزیابی قرار گرفتند.یافته ها: با استفاده از آزمون t نمونه مستقل، بین زمان بستری در بیمارستان و نوع درمان تفاوت معنی داری وجود داشت و در گروهی که تحت درمان با جااندازی بسته و گچ گیری قرار گرفته بودند، به طور معنی داری کمتر بود [میانگین انحراف معیار: ۶/۴۲ ± ۳۷/۴۲ و ۰۰۵%>p] بین اندازه های زاویه باومن در دو گروه تفاوت معناداری وجود نداشت.نتیجه گیری: نتیجه دو نوع درمان تفاوت معنی داری نداشت، اقامت در بیمارستان به طور قابل توجهی کمتر بود و نتایج رادیوگرافی مشابه پس از چهار هفته پی گیری مشاهده شد.

کلیدواژه ها:

شکستگی استخوان بازو ، فیکساسیون داخلی شکستگی ، جااندازی شکستگی بسته ، نتیجه درمان